เหล่าทหารองครักษ์เพิ่งเห็นกันมาแล้วว่าเซี่ยหลีรีดไถข้าวของจากคนอื่นมาอย่างไร เรื่องการกระทำของผู้บังคับบัญชาหญิงของพวกเขานั้น โดยพื้นฐานแล้วไม่มีอะไรจะพูด
ในทางศีลธรรม: ประณามอย่างรุนแรง
ในทางเหตุผล: ต่างคนต่างทำเพื่อชาติตนจึงไม่มีความผิด แต่กระทบภาพลักษณ์
ในทางความรู้สึก: ทำได้เยี่ยม!
สุดท้ายศีลธรรมและเหตุผลก็พ่ายแพ้ให้กับความรู้สึกทั้งคู่ และแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นอะไรเลย
หลิวหัวเฉิงเห็นว่าเซี่ยหลีเก็บเอกสารที่พิมพ์ออกมาทั้งหมดใส่ซองเอกสารแล้วกำลังจะเดินจากไป จึงถามอย่างงงงวยว่า "นี่ไม่ใช่หลักฐานที่คุณค้นเจอเกี่ยวกับกองทัพของประเทศเมี่ยนหรือครับ ไม่ส่งต่อให้ประเทศอื่นบ้างเลยเหรอครับ
ประเทศรัสเซียกับสหรัฐฯ น่าจะอยากแทรกแซงประเทศเมี่ยนกันทั้งคู่อยู่แล้ว"
เซี่ยหลีดึงมุมปากแล้วหัวเราะเยาะเย้ยเสียงเย็นชา
"ฉันไม่มีทางให้โอกาสที่พวกเขาจะล้อมกรอบหัวเซี่ยหรอก
สหรัฐฯ อยากได้ประเทศเวียดนามและประเทศเล็ก ๆ แถบชายแดนหัวเซี่ยไปทำไม ก็เพราะอยากล้อมประเทศรัสเซียกับหัวเซี่ยเอาไว้ให้ครบ ตัดการพัฒนากับเศรษฐกิจของเรา อยากให้เราโดดเดี่ยวใช่ไหม