เซี่ยหลีกลับมาถึงบ้าน แล้วคิดว่าในเมื่อตอนนี้มีโทรทัศน์แล้ว งั้นเธอก็สามารถทำออกมาสักเครื่องวางไว้ที่บ้านให้พ่อแม่ดูได้เช่นกัน
คิดได้ก็ลงมือทำเลย ตอนนี้ถึงแม้ที่เกาะใต้นี้อาจจะมีคนคอยจับตาดูเธออยู่ แต่คนที่อยู่บนผิวน้ำนั้นถอนตัวไปหมดแล้ว
ถ้าอยากไปโรงงานผลิตน้ำตาลก็ยังไปได้ เพียงแต่รอบนี้คนที่ไปส่งเธอไม่ใช่ลู่ติ้งหยวนอีกต่อไป แต่กลายเป็นจ้าวเฉียงที่ว่านอนสอนง่ายมากๆ
เซี่ยหลีนั่งอยู่บนรถ รู้สึกว่ามือเปล่าๆ และปากก็เปล่าๆ ไปด้วย
จ้าวเฉียงเห็นหัวหน้าหมวดที่ชอบพูดของตัวเอง ตอนนี้ดูยิ่งขรึมเกินไป ดูท่าทางเหมือนกำลังคิดเรื่องใหญ่ของชีวิตอยู่ จึงถามด้วยความเป็นห่วง "หัวหน้าหมวด มีเรื่องต้องไปจัดการหรือเปล่า? ตอนที่ผู้บังคับกองพันเดินทางไป เขากำชับผมไว้ว่า ถ้าคุณมีอะไรก็บอกผมได้เลย ผมจะหาทางรายงานขึ้นไปข้างบน