แผนของลู่ติ้งหยวนและพวกคือลงมือในบ่ายวันพรุ่งนี้ แต่คำสั่งของกองทัพอเมริกากลับให้พวกเขาออกเดินทางตอนเช้าวันพรุ่งนี้ ถ้าเดินตามคนนี้ไปจริง ๆ ภารกิจของวันพรุ่งนี้จะปฏิบัติอย่างไร
แต่ถ้าไม่ไป พวกเขาก็ไม่มีเหตุผลอันสมควรที่จะปฏิเสธ
ทุกคนร้อนใจอยู่ในใจ แต่บนใบหน้ากลับไม่กล้าแสดงออกมาแม้แต่น้อย
ลู่ติ้งหยวนเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเกิดความสงสัย จึงต้องทำสีหน้าเรียบเฉยแล้วตอบรับไปก่อน
"รับทราบ!"
หัวหน้าทีมพยักหน้าเบา ๆ อยากจะบอกสักคำว่าอย่าออกมาเดินเรื่อยเปื่อยข้างนอกบ่อย ๆ แต่ก็นึกถึงความสัมพันธ์ของพวกเขากับริชาร์ด จึงรู้สึกว่าพูดหรือไม่พูดก็ไม่ได้มีความหมายอะไรนัก
จึงเพียงกล่าวว่า "ชีวิตในกองทัพคือชีวิตส่วนรวม พวกเธอต้องเรียนรู้ที่จะปรับตัวให้ได้
ถ้าไม่มีอะไรก็รีบกลับไปเก็บของ พรุ่งนี้เช้าอย่ามาสาย"
พูดจบก็ไม่รอให้ลู่ติ้งหยวนกับพวกตอบรับ หันหลังก้าวยาว ๆ ออกไปทันที
บรรยากาศเงียบงันอยู่เพียงสองวินาที
ลู่ติ้งหยวนแอบชำเลืองมองผู้ตรวจการหวังกับไป๋ถังอย่างไม่ให้เป็นที่สังเกต