เซี่ยหลี่ยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองหนึ่งครั้ง แล้วถอนหายใจมองไปที่ช่างเชื่อมถังผู้ที่กำลังจ้องมองเธออย่างจริงจัง ก่อนจะยิ้มเจื่อน ๆ แล้วพูดว่า "จริง ๆ แล้ว... โปรเจกต์ฝั่งฉันก็ใช้เวลาราวไม่กี่วัน ไม่น่าถึงขนาดเดือนเต็มหรอก
ถ้าคุณมีเวลาเดือนเต็ม พอฉันลงมือศึกษาเครื่องวางเส้นใยอัตโนมัติแม่นยำต่อไป คุณอยู่ช่วยเชื่อมงานให้ฉันอีกหน่อยได้ไหม
ฉันว่าฝีมือคุณดีจริง ๆ พอเปลี่ยนคนใหม่มา เผลอ ๆ ฝีมืออาจไม่ดีเท่านี้ ฉันกับเขาต้องมาคุ้นเคยกันใหม่
เราสองคนรีบทำให้เสร็จ ๆ กันไปเลยดีกว่า จบโปรเจกต์นี้แล้วฉันก็วางแผนจะกลับไปใช้บั้นปลายที่กรุงปักกิ่ง ไม่อยากทำแล้ว"
ช่างเชื่อมถังที่ถูกสายความคิดซับซ้อนวกวนของเซี่ยหลี่ทำให้มึนตึ้บ: ?????????
ไม่ใช่เรื่อง... เธออายุน้อยขนาดนี้ก็จะกลับบ้านไปตักตวงพ่อแม่แล้วหรอ? เดี๋ยวนะ ก็ไม่ใช่ เธออายุขนาดนี้แล้ว จะกลับบ้านไปกินขี้แม่แล้วหรือนี่?!
เด็กหญิงที่ดู ๆ ไปไม่ถึงสามสิบ ฝีมือก็เก่งขนาดนี้ จะกลับไปเป็นเสือนอนกิน มีหน้าสู้ใครได้!? สู้พรรค สู้องค์กร สู้พ่อแม่ได้หรือไง?!!!!
ช่างถังบ่นอุบอิบในใจไปพักใหญ่ แต่นิสัยของช่างถังก็ดีจริง ๆ อย่างน้อยเขาก็ไม่เคยทำให้ใครไม่สบายใจต่อหน้า
เขายิ้มให้เซี่ยหลี่ "ฮ่า ๆ คุณน้องเซี่ยอายุยังน้อย พูดเล่นเก่งจริง ๆ เลยนะ"
พูดจบก็เปลี่ยนหัวข้อทันที ไม่พูดถึงเรื่องที่ฟังดูเกินจินตนาการนั้นอีก
"เมื่อเดือนเดียวจบได้ทั้งสองโปรเจกต์ ผมทางนั้นก็ขอองค์กรยืมตัวมาหนึ่งเดือนแล้ว ภายในเดือนนี้ ที่ไหนต้องใช้ผมก็บอกมาได้เลย
ยิ่งเราทำของออกมาได้เร็วเท่าไหร่ ยิ่งดี!"
เซี่ยหลีเพิ่งหลอกเอาแรงงานมาได้หนึ่งสัปดาห์ ต่อมาหลอกเอามาได้เป็นหนึ่งฤดูร้อน จิตใจเบิกบานเป็นอย่างมาก
ถึงแม้ถังอัดความร้อนขนาดใหญ่จะสำเร็จไปแล้ว ความต้องการด้านการเชื่อมของเครื่องวางเส้นใยอัตโนมัติแม่นยำก็ไม่ได้สูงเท่าถังอัดความร้อนขนาดใหญ่ แต่ช่างเชื่อมถังฝีมือก็ดีจริง ๆ ทำงานไวจริง ๆ แถมพูดน้อยอีกด้วย!