เซี่ยหลีได้ยินเสียงแตรแต้วประชุมพลก็พุ่งตัวออกจากบ้านทันควัน ทหารองครักษ์ไม่กี่นายที่ยืนเฝ้าอยู่นอกหน้าต่างบ้านของเซี่ยหลีก็วิ่งตามออกมาทันทีเช่นกัน
แต่ยังไม่ทันที่เซี่ยหลีจะวิ่งไปถึงหมู่บ้านครอบครัวทหาร เธอก็ได้รู้ความจริงล่วงหน้าแล้ว
เธอค่อย ๆ หยุดฝีเท้า ขมวดคิ้วแน่นยืนนิ่งอยู่กับที่ สายตาจ้องมั่นไปทางลำโพงประกาศข่าว
ไม่ใช่แค่เธอ คนที่ยืนอยู่บนลานกว้างตอนนี้ก็ทำแบบเดียวกันเกือบทั้งหมด
เสียงจากลำโพงดังชัดเจนกึกก้อง เต็มไปด้วยน้ำเสียงระดมพล "โปรดให้บุคลากรทุกฝ่ายรับทราบ!
วันที่ 14 กุมภาพันธ์ คณะกรรมการกลางได้ประกาศแจ้งต่อประชาชนทั่วประเทศเรื่อง 'แจ้งเรื่องการทำสงครามป้องกันตัวตอบโต้ต่อเวียดนาม และการปกป้องชายแดน'
แจ้งเรื่องฉบับนี้ได้ประกาศคำสั่งเตรียมเริ่มการรบป้องกันตัวตอบโต้ต่อทั่วประเทศ พร้อมทั้งระบุว่า คำสั่งของคณะกรรมการทหารกลางให้กองทัพทั้งหมดเข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อมรบระดับหนึ่ง ได้ถูกส่งต่อไปถึงพลทหารทั่วทั้งกองทัพ……"
เมื่อข้อความแจ้งจากลำโพงถูกอ่านออกไปทีละข้อ ๆ บรรยากาศทั้งเขตทหารก็ตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ทัน
ที่นี่คือเขตทหาร คนส่วนใหญ่ล้วนเป็นทหาร และอีกส่วนใหญ่ก็เป็นครอบครัวที่ห่วงใยทหาร
คนเหล่านี้คือกลุ่มแรกที่ต้องรู้สึกถึงความโหดร้ายของสงครามว่ามันร้ายกาจเพียงใด และยังเป็นกลุ่มที่ต้องเผชิญหน้ากับสงครามเป็นคนแรก ๆ ที่จะหลีกเลี่ยงไม่ได้
ทหารทั้งหมดประชุมพลกันครบแล้ว เหล่าครอบครัวทหารต่างมองไปที่ลำโพงประกาศข่าวอย่างเงียบงันไร้เสียงใด
เซี่ยหลีแค่ยืนอยู่กลางถนน ไม่ได้ขยับตัวหรือมองไปที่คนอื่นเลย ก็ยังรู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงความตึงเครียดและความวิตกกังวลที่ลอยอบอาวในอากาศ