เซี่ยหลีพยักหน้า "ฉันเริ่มมีแนวคิดบางอย่างแล้ว"
"ตอนที่ฉันติดต่อกับลู่ติ้งหยวน จุดที่เขาพูดถึงเป็นครั้งสุดท้ายคือเมืองฉงที่อยู่ใกล้ ๆ นี้"
"ที่แห่งนั้นค่อนข้างพิเศษ มันเป็นเมืองที่เคร่งศาสนามากและปิดกั้นคนภายนอกอย่างมาก"
"ถ้าลู่ติ้งหยวนและพวกถูกสลับตัวจากสนามรบ หรือไม่ก็หนีมาเอง แล้วมีคนช่วยไว้ เมืองฉงก็อยู่ใกล้ขนาดนี้ ยังไงก็ควรจะมีคนเห็น"
"งั้นเราแทรกซึมเข้าไปในเมืองก่อน แล้วค่อย ๆ สอบถามดูก็แล้วกัน"
บอดี้การ์ดหญิงขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วส่ายหน้าเบา ๆ
"เรื่องนี้ทำได้ยาก"
"ที่ที่บ้านเมืองล้าหลัง มักจะปิดกั้นคนนอก และระวังตัวกับคนแปลกหน้ามาก"
"ที่แบบนี้แทบทุกบ้านรู้จักกันหมด พอมีคนนอกเข้ามา ไม่ถึง 10 นาที ทั้งเมืองก็รู้เรื่องแล้ว"
"เราจะสืบข่าวจากพวกเขา คงไม่ใช่เรื่องง่าย"
คนที่เหลือพากันพยักหน้า
จ้าวเฉียงทำหน้าบูดบึ้ง พูดขึ้นว่า "บ้านเกิดของผมก็เป็นแบบนี้ มีคนนอกแถวบ้านผมไปขโมยเด็ก พอตำรวจยังมาไม่ถึง คนร้ายก็ถูกทุบตายไปแล้ว"
"มีคนมาทวงความผิด ก็มีผู้เฒ่าผู้แก่ยืนออกมา อายุขนาดนั้น ใครอยากจะเอาผิดก็ทำไม่ได้"
"ทั้งหมู่บ้านพูดเป็นเสียงเดียวกัน ถ้าเราเข้าไปแล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้น เกรงว่าคนข้างนอกจะไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำ"