เช้าวันรุ่งขึ้น ตอนที่เซี่ยหลีตื่นขึ้นมา เธอเห็นพ่อของเธอตักชามอาหารลงบนโต๊ะเหมือนเช่นเคย ก็ไม่ได้ถามต่อว่าพ่อตัดสินใจแล้วหรือยัง เอาแต่เฉื่อยชาไปล้างหน้าตามปกติ
หลังกินข้าวเช้าเสร็จ เซี่ยเจี้ยนกั๋ววางตะเกียบลงบนโต๊ะ นั่งตัวตรงอย่างเอาจริงเอาจัง ประกาศกับคนในบ้านว่า "ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะเสนอต่อผู้บังคับบัญชา ครอบครัวเราไม่เข้าร่วมการล้างมลทินในครั้งนี้ ขอให้โอกาสแก่คนที่ต้องการมากกว่า"
ไม่ว่าสาเหตุที่แท้จริงจะเป็นอะไร แต่เหตุผลที่บอกกับคนภายนอกได้เพียงเท่านี้ เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องยุ่งยากขึ้นมา
บรรยากาศในห้องชะงักงันทันที ความครึกครื้นก่อนหน้านี้หายไปในพริบตา
"เปรี้ยง!"
มือที่กำลังเก็บจานชามของเซี่ยต้าเป่าชะงัก ตะเกียบในมือหล่นลงบนโต๊ะโดยตรง เกิดเสียงดังแหลม
เขาเงยหน้ากว้างตา มองปู่ที่ครั้งหนึ่งเคยทะเยอทะยาน แต่ตอนนี้ผมเริ่มหงอกแล้วด้วยความไม่อยากเชื่อ ตาแดงก่ำทันที