ซือชิวอวี้มองดูโครงสร้างของรถถังแล้วพูดขึ้นว่า “โครงสร้างแบบนี้ เธอไม่คิดจะปรับหน่อยเหรอ? ช่วงล่างใหญ่ขนาดนี้ เครื่องยนต์คงพกพาไม่สะดวกสิ?”
เซี่ยหลีตอบว่า “จริงสิ พกพาไม่ค่อยสะดวก ฉันเลยตั้งใจจะปรับปรุงเครื่องยนต์
แต่กรอบโครงสร้างโดยรวมใหญ่ ๆ ฉันไม่คิดจะแก้เท่าไหร่ เพราะสิ่งเหล่านี้ต้องส่งขึ้นสนามรบทันที ถ้าแก้ใหญ่แล้วค่อยให้ข้างบนตรวจข้อมูลอีกที ไม่รู้ว่าจะได้สินค้าสำเร็จเมื่อไหร่
ไม่ทันเวลา”
ซือชิวอวี้ขมวดคิ้ว มองเซี่ยหลีด้วยความไม่เข้าใจ “บนเกาหลีตอนนี้ สงครามถึงขั้นต้องส่งอาวุธไปช่วยแบบไฟลุกโชนขนาดนั้นเลยเหรอ?”
เซี่ยหลีคิดในใจ ตอนสงครามต้านอเมริกาช่วยเกาหลี ช่วงนั้นไม่มีอะไรเลย ทุกคนเอาร่างเลือดเนื้อเข้าไปรับมือ ก็ยังชนะสงครามนั้นมาได้ จะให้ถึงขั้นไฟลุกโชนจนต้องปรับปรุงรถถังก็ไม่ได้ขนาดนั้นหรอก
นี่ก็เพราะเพื่อนสนิทของเธอต้องขึ้นสนามรบไงล่ะ
แต่คำพูดนี้ก็ไม่ควรพูดออกไปข้างนอกง่าย ๆ เซี่ยหลีจึงต้องเลือกคำให้เหมาะสมแล้วพูดว่า “ผู้บัญชาการกองพลหลิวพูดไว้ว่า เป็นเพราะเรือรบเถาเที่ย
ท่านหมี่เพราะเรือรบเถาเที่ยมีศักยภาพทางกำลังทหารที่แข็งแกร่ง จึงเกิดความหวาดระแวงต่อหัวเซี่ย เลยเพิ่มกำลังทหารในสงครามรุกรานเวียดนามมากขึ้น ตั้งใจจะปิดล้อมหัวเซี่ย