ไม่นานนัก ตำรวจหลายนายที่แต่งตัวเรียบร้อยเป็นระเบียบก็ถือปกเอกสารไว้ในมือ เดินสาวเท้าเข้ามาในห้องเต้นรำด้วยสีหน้าเคร่งขรึมยิ่ง
คิ้วของซีเสี่ยวเป่าขมวดทันที เขารู้สึกได้เลยว่าสีหน้าของพวกนั้นเอาจริงจังเกินไป ช่างดูมาแบบไม่เกรงใจ แต่เขาก็ยังเดินออกไปรับหน้า พร้อมรอยยิ้มที่สมบูรณ์แบบในทางสังคมแต่ไร้ซึ่งความจริงใจ
"เพื่อนสมาชิก วันนี้มาที่นี่มีธุระอะไรครับ"
ไม่ใช่เพราะจะขึ้น "ค่าคุ้มครอง" ให้จ่ายกันเพิ่มอีกนิดเดือนนี้เพื่อแลกกับความสงบสินะ?
ถ้าเป็นเรื่องที่จ่ายเงินแล้วจบได้ก็ยังโอเค แต่ถ้าเป็นคนอื่นลอบกัด ยิ่งตอนนี้ลุงสาวคนเล็กยังอยู่ที่เมืองหลวง บางเรื่องเขาก็จัดการไม่ได้ เรื่องตรงหน้านี้เลยยิ่งลำบากเข้าไปอีก
ตำรวจนำทีมทั้งสามนายมองไปที่ซีเสี่ยวเป่า ยืนยันว่าคนตรงหน้าคือเซี่ยฮงอวี๋ จึงชูมือทำความเคารพแบบทหารให้ซีเสี่ยวเป่าหนึ่งจังหวะ แล้วพูดอย่างเคร่งขรึมตามระเบียบราชการ
"เพื่อนสมาชิก เรามาวันนี้เพื่อตรวจสอบใบอนุญาตประกอบกิจการและความสะอาดของโรงละครร้องเต้นแห่งนี้ และยังต้องตรวจด้วยว่ามีสิ่งของต้องห้ามหรือไม่
อ้อ อีกเรื่อง ทางข้างบนออกข้อกำหนดใหม่ ให้เราตรวจสอบสถานบันเทิงขนาดใหญ่แบบนี้ว่าระบบดับเพลิงผ่านมาตรฐานหรือไม่ มีขยะหรือของกองรกที่อาจทำให้เกิดเพลิงไหม้ง่ายหรือเปล่า ท่อดับเพลิงสมบูรณ์พร้อมใช้งานหรือไม่ ถังดับเพลิงครบตามจำนวนหรือเปล่า และมีทางหนีไฟที่โล่งถ่างเพียงพอหรือไม่ เผื่อเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้นจะได้มีทางให้คนอพยพ
หากมีเงื่อนไขอำนวย หวังว่าพนักงานที่เกี่ยวข้องกับอาหารของโรงละครร้องเต้นแห่งนี้จะไปตรวจสุขภาพภายในหนึ่งสัปดาห์ แล้วนำใบตรวจสุขภาพมาส่งให้เรา เราจะใช้ยืนยันความปลอดภัยของอาหารที่นี่"