ทารกแมวน้ำน้อยมองแม่ที่พยายามฝืนทำหน้านิ่งแต่น้ำเสียงกลับแฝงความตื่นเต้นยินดี จึงค่อย ๆ ก้มหน้าลง สายตาไหลไปมองค้อนขนาดเล็กในมือของแม่
เขารู้ว่าการที่แม่หาค้อนนี้มาได้ไม่ใช่เรื่องง่าย ค้อนนี้มีไว้เพื่อปกป้องเขา ด้วยสมองก้อนน้อยที่ฉลาดหลักแหลม เขาวิเคราะห์ออกชัดเจนว่าแม่ทำเพื่อเขา
แม้ในใจจะโกรธที่แม่พูดว่าเขาแขนสั้นขาสั้น แต่ก็ยังทำใจไม่ได้ที่จะปล่อยให้แม่ที่รักเขาต้องเศร้าหมอง
นากน้อยขบปากแน่น แก้มอ้วนกลมยิ่งถูกขบแล้วยิ่งป่องขึ้นไปอีก ในใจกำลังต่อสู้ทรหด เขาเริ่มไม่ค่อยอยากสนใจแม่ที่พูดจาฟังยากคนนี้แล้ว
เฮ้อ ทำยังไงดีล่ะ โตมาขนาดนี้แม่ก็ยังไม่เคยเรียนรู้วิธีพูดจาแบบผู้ใหญ่ที่สุภาพเลย ชอบแต่พูดแต่เรื่องที่ทารกแมวน้ำน้อยไม่ชอบฟัง
แม่คนเด็ก ๆ แบบนี้คงเป็นแบบนี้ไปตลอดชาติแล้ว ตอนนี้นากน้อยอายุสามขวบเต็ม นับแบบจีนก็สี่ขวบแล้ว โตเป็นเจ้านากทะเลตัวใหญ่เรียบร้อย ต้องเรียนรู้ที่จะเอื้ออภัยแม่คนเด็ก ๆ คนนี้ให้เหมือนพ่อบ้างแล้ว
ไม่อย่างนั้นแม่ก็ไม่เคยโตขึ้นสักที ถ้าเขาไม่เอื้ออภัยให้อีก แม่คนที่ไม่เติบโตก็คงน่าสงสารเกินไป
นากน้อยยิ่งคิดยิ่งเจ็บปวด ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกสงสารแม่ เงยหน้าขึ้นมองเซี่ยหลี แววตานั้นแทรกความเหยียดหยามไปด้วยความเวทนาแบบ 'เด็กชั้นประถมต้นมองเด็กในห้องเลี้ยงเด็ก'
เขาเงียบ ๆ ยื่นมือรับค้อนด้ามยาวจากมือแม่ แล้วเอาหน้าให้มาก ๆ กำค้อนไว้ด้วยมือน้อย ๆ แล้วเหวี่ยงเล่น ๆ ไม่กี่ที
น้ำหนักค้อนไม่หนักเลย อย่างน้อยตามแรงของเขาแล้ว ค้อนนี้ไม่หนักเลยแม้แต่น้อย
เขาชูมือขึ้น เหวี่ยงค้อนเบา ๆ กลางอากาศหนึ่งครั้ง
หัวค้อนสีเงินวาบวาบลากเส้นโค้งกลางอากาศอย่างรวดเร็ว ดูสวยงามและประณีต แต่ของชิ้นนี้ในมือของนากน้อย ประโยชน์มันไม่ได้อันตรายแบบที่ตาเห็นเลยสักนิด