“หยุด!”
เห็นว่าเซี่ยหลียังอยากจะปะผุแผนของตัวเองอีก ลู่ติ้งหยวนก็รีบเอ่ยปากห้ามไม่ให้เธอพูดต่อทันที
เขากลัวจริงๆ ว่าถ้าไม่รีบห้ามปากไว้ ไอ้เด็กเหลือขอตรงหน้าจะโชว์สุดยอดสิบแปดวิชาทรมานแห่งราชวงศ์ชิงให้ดู
ต่อให้เขาอยากพูดกับคนที่แอบชอบใจแค่ไหน ก็ไม่อยากคุยเรื่องน่ากลัวขนาดนี้เลยแม้แต่น้อย
รู้สึกว่าถ้าพูดต่อไปเรื่อยๆ ทั้งคู่คงต้องขึ้นศาลทหาร
ในฐานะจำเลยน่ะนะ
สูดหายใจลึกๆ พลางคิดในใจว่า “ไอ้คนที่สอนผิดๆ ถูกๆ แบบนี้มันใครกันแน่ ที่มาทำให้เด็กดีๆ ของเราหลงผิด?”
ลู่ติ้งหยวนสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วถามขึ้นก่อนว่า “แล้วหนังสือพวกนั้นนายไปเห็นมาจากร้านไหน?”
หนังสืออะไรวุ่นวายกันนักกันหนา ถึงเวลาไปฟ้องกระทรวงศึกษาธิการแล้ว ว่าเขาขายอะไรกันนักกันหนา!