ครอบครัวสองสามีภรรยาเล่นซนกันในห้องรับ แม้จะไม่ได้เสียงดังอะไรมาก แต่เสียงหัวเราะของเซี่ยหลีมันใสซื่อโปร่งเกินไป ทำให้หลีซิ่วลี่ที่กำลังอยู่ในห้องปลอบน้องทารกนากให้นอนหลับเดินออกมาทันที
ประตูห้องของหลีซิ่วลี่ดังเสียงแกร๊กเบา ๆ ลู่ติ้งหยวนรีบล่าถอยทันที นั่งตัวตรงเป็นพระรูปปั้น ดูเคร่งขรึมเรียบร้อยราวกับทุกวัน เปี่ยมบารมีทหารเหล็กเต็มขั้น
หลีซิ่วลี่หรี่คิ้วเดินออกมาจากห้อง จ้องดุลูกสาวที่หัวเราะคิกคักจนเกือบปลุกหลานตื่น แล้วเปิดปากด้วยความไม่เห็นด้วย "สองคนนี่มันทำอะไรกัน……เนี่ย……"
เมื่อเห็นรอยฟันเป็นแถวบนใบหน้าของลูกเขย สีหน้าของนางก็ตึงครึ่มทันที เสียงหายไปกลางคำ นอกจากจะอายที่เผลอเห็นความหวานชื่นของคู่สามีภรรยา อารมณ์หงุดหงิดในใจก็ยังพลอยไหลบ่าขึ้นมาอีก
ครอบครัวแบบนี้ ให้นางวางใจไปทำงานได้ยังไงกัน!
"ติ้งหยวน รีบไปต้มไข่สักฟอง แล้วเอามากลิ้งที่รอยบนหน้า จะได้หายเร็ว ๆ"
นางแลบตามองอย่างไม่พอใจที่คนต้นเรื่อง "น้องทารกนากเพิ่งจะหลับ ก็โดนเธอปลุกตื่นซะงั้น หัวเราะเบา ๆ หน่อย
เธอดูสิ ทำให้ติ้งหยวนโดนกัดหน้าเป็นงี้ พรุ่งนี้เขาจะไปทำงานยังไง?"
ลู่ติ้งหยวน: ……พูดจริง ๆ คำพูดของแม่ยายทำให้เขาอายยิ่งกว่าไม่พูดเสียอีก
เซี่ยหลีโดนดุก็หุบเสียงหัวเราะทันที เพียงแต่ใบหน้ายังแอ่นแก้มกลั้นขำไม่หาย
"ไม่เป็นไร จะได้ให้เขาไปพิสูจน์ที่กองทัพเลยว่าฉันเป็นเสือสาวตัวจริง"
เสือสาวแล้ว จะกัดคนเป็นธรรมดาสุด ๆ ไม่ใช่หรือ?