ไม่รู้ว่าเพราะการขู่กรรโชก หรือคำพูดของเซี่ยหลีที่ปลุกสำนึกของคนพวกนี้ พวกเขาต่างก้มหัว แน่นิ่มปาก ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียง
ท่าทีเต็มไปหมดด้วยความยินยอมให้ตี ให้ด่า ให้ฆ่า
ช่วงวันหลังมานี้เซี่ยหลีรักษาจิตใจไว้อย่างสุดแสนสุขุมทั้งที่อยากฆ่าคน ตั้งแต่แรกก็ตั้งใจจะกำจัดพวกที่หลอกลวงทำร้ายเธอให้ตายคามือไปเลย
แม้แต่บนทางที่เดินทางมา เธอก็วางแผนไว้ในใจแล้วว่า ไม่ว่าอีกฝ่ายจะมีฐานะตำแหน่งแบบไหน เธอจะต้องกำจัดไอ้พวกคนชั่วพวกนี้ให้หมดเป็นฝุ่น
แต่ตอนนี้ที่ได้ยินเรื่องราวอันน่าสมเพชของพวกเขาจริง ๆ เห็นสภาพที่ไม่ใช่คนไม่ใช่ผีของพวกเขาในวันนี้ ถึงจะโกรธจนแทบคับแค้นใจ แต่เมื่อให้เธอฆ่าพวกเขาตอนนี้ เธอกลับไม่มีวันลงมือลงไม้ลงมือได้เลย
ความรู้สึกไร้เรี่ยวไร้แรงแพร่กระจายอยู่ในใจ
เฮ้ย! ยังโกรธอยู่เต็มเปี่ยม เด็ดขาดไม่ปล่อยพวกไอ้สิ่งมีชีวิตต่ำช้าพวกนี้ที่หลอกลวงทำร้ายเธอไปง่าย ๆ อย่างแน่นอน!
เซี่ยหลีไม่เคยเป็นคนยอมเสียเปรียบให้ใคร เธอจึงตัดสินใจทันที: โทษประหารให้อภัยได้ แต่โทษทางโลกให้เว้นไม่ได้
เซี่ยหลีไม่ได้ตั้งใจยกเลิกการลงโทษพวกเขา แต่เธอก็ลงมือฆ่าคนทั้งหมดตายไม่ลงจริง ๆ