เซี่ยหลีวิ่งมุ่งหน้าเข้าไปในถ้ำ พลันเห็นแผ่นหลังของลู่ติ้งหยวนที่ไม่คิดหวาดหวั่นแม้แต่น้อย เราได้ยินเขาออกคำสั่งไปทีละข้อๆ ถึงแม้จะรู้จักตัวเขาดีอยู่แล้ว ครั้นได้ยืนยันอีกครั้งว่าเขาคิดจะไม่กลับออกไปทั้งเป็น ความรู้สึกในใจนางก็ยังสับสนปนเปไปหมด
ตอนแรกเซี่ยหลีรู้สึกโกรธ แต่แล้วความรู้สึกนั้นก็กลายเป็นแสบตาขึ้นมา น้ำตาคลอเบ้าโดยไม่ทันได้ตั้งตัว
สมกับเป็นลู่ติ้งหยวน สุดท้ายเขาก็ยังรักรักแรกของเขามากที่สุด!
ไอ้สารเลว! ไอ้บัดซบ! ไอ้คนแบบนี้มันไม่คิดแม้แต่จะนึกถึงว่าถ้ามันตายไป แล้วฉันกับลูกนากตัวน้อยจะไปอยู่กับใครกัน! แผ่นดินหัวเซี่ยกับประชาชนที่มันอยากปกป้องมีปัญหา แล้วมันกล้าตายจริงๆ ด้วยสิ!!!
รอไปเถอะ ฉันกลับไปจะระเบิดสุสานบรรพบุรุษตระกูลลู่ของไอ้ลู่ติ้งหยวนให้หมดเลย!
ช่างเถอะ เรื่องแบบนี้ทำครั้งแรกๆ อาจจะยังไม่ชำนาญ แต่ทำบ่อยๆ เข้าก็คล่องเอง ระเบิดบ้านตระกูลฝั่งแม่เสร็จ ก็มาระเบิดบ้านตระกูลฝั่งสามี ระเบิดฝั่งสามีเสร็จ แล้วค่อยไประเบิดบ้านตระกูลฝั่งพ่อ
ฮ่าๆๆๆ อย่าหวังว่าจะได้อยู่ดีๆ เลย ทุกคนอย่าหวังได้อยู่ดีๆ ทั้งนั้น!
เซี่ยหลีวิ่งเร็ว เสียงฝีเท้าก็ดังไม่น้อย ลู่ติ้งหยวนได้ยินเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ขมวดคิ้วแน่น หันขวับไปทางต้นเสียง พอเห็นว่าเซี่ยหลีไม่เพียงไม่หนีออกไป กลับยิ่งวิ่งตรงเข้าไปยังใจกลางจุดเกิดเหตุ ใบหน้าก็เปลี่ยนสีทันที