ลู่ติ้งหยวนสั่งคนลงมือตรวจสอบเส้นทางของเซี่ยหลีทันที
แต่เห็นได้ชัดว่า ฝ่ายตรงข้ามคุ้นเคยกับภูมิประเทศมากกว่าพวกเขา และความเร็วในการเคลื่อนไหวก็ไม่ได้ช้าเลย คนของพวกเขาค้นหาบนเขากันยกใหญ่ก็ยังไม่พบเซี่ยหลี มีเพียงรอยล้อรถที่ค่อยๆ จางหายไปที่เชิงเขา
แต่ตอนนี้อากาศหนาวเหน็บ พื้นดินแข็งตัวจนยากจะทิ้งร่องรอยไว้ รอยล้อรถจึงหายไปจากพื้นถนนในเวลาอันสั้น
ลู่ติ้งหยวนสีหน้าไม่สู้ดีนัก สั่งการต่อเนื่อง: “หลี่เลี่ยหนิง แจ้งฝ่ายคมนาคมให้เรียกดูกล้องวงจรปิดอีกครั้ง ดูว่ามีร่องรอยของพี่สะใภ้ของพวกโผล่ปรากฏแถวนั้นหรือไม่”
หลี่เลี่ยหนิง: “รับทราบ!”
ลู่ติ้งหยวน: “จ้าวคุน รีบแจ้งทุกหน่วยเฝ้าดูเมืองหลวงและพื้นที่ใกล้เคียงว่ามีเหตุการณ์ผิดปกติวงกว้าง เช่น การระเบิด ไฟฟ้าดับ การเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยา ประชาชนรู้สึกไม่สบายกายหรือไม่ รายงานตลอดเวลา!”
จ้าวคุนทำความเคารพลู่ติ้งหยวน น้ำเสียงหนักแน่นตอบกลับ: “รับทราบ!”
ลู่ติ้งหยวนออกคำสั่งแล้วคำสั่งเล่า ทหารยามที่เคยตามลู่ติ้งหยวนอยู่ที่ตะวันตกเฉียงใต้มาก่อน และรู้ถึงวีรกรรมอันยิ่งใหญ่ของเซี่ยหลี ต่างก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ต่อคำสั่ง “เฝ้าดู” แปลกๆ เหล่านี้ แต่ทหารใหม่ที่เพิ่งมาอยู่ข้างกายเขา ได้ยินคำสั่งประหลาดๆ แบบนี้ กลับเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามในหัว