หวังเสี่ยวฮุยมาถึงบ้านตระกูลเซี่ยในเวลาไม่นาน ภายใต้การเป็น "พยาน" ของเซี่ยเส่าเป๋า การพูดคุยระหว่างเซี่ยหลีกับหวังเสี่ยวฮุยก็จบลงอย่างราบรื่น
เวลาที่หวังเซียวฮุยเดินออกจากไป สีหน้าของชายหนุ่มซับซ้อนจนบรรยายไม่ถูก รู้สึกเหมือนตัวเองเพิ่งได้กอดต้นไม้ใหญ่ที่ไม่ธรรมดามาก้อนหนึ่งเอาไว้
และที่สำคัญ... เมื่อเทียบกับความรู้สึกชอบพอสมัยวัยหนุ่มสาว ช่องว่างระหว่างเขากับเธอดูเหมือนจะกว้างขึ้นไปอีก จนมีกำแพงบางอย่างที่มองไม่เห็นคั่นอยู่ ทำให้ไม่อาจใกล้ชิดกันแบบไร้ข้อกังวลเหมือนสมัยเด็กได้อีกแล้ว
คนก็ยังเป็นคนคนเดิม แต่กลับรู้สึกอย่างปริศนาว่าแปลกไปจากสมัยเด็ก จนเขาพูดไม่ออก อธิบายไม่ได้ และคิดไม่ตก
ไม่ใช่เพราะลู่ติ้งหยวนไปพูดร้าย ๆ เรื่องเธออยู่ข้างหลังเขาหรอกนะ?
ฝ่ายหน่วยงานระดับฐานสืบสวนกันเร็วปานสายฟ้า เซี่ยหลีได้รับข้อมูลกองโตเร็วจนน่าตกใจ ทั้งข้อมูลว่าใคร ที่ไหน เมื่อไร มีพฤติกรรมน่าสงสัย หรือตัวตนน่าข้องใจ
ภายในเวลาเพียงสามวัน ในห้องของเซี่ยหลีมีกระดาษเอสี่พิมพ์ขนาดสูงเกือบเมตรครึ่งกองเรียงไว้รวม 126 กอง ถ้าคนล้มตัวลงทำงานบนโต๊ะ คงจมหายไปเสียจนมองไม่เห็นตัว