เป็นไปตามที่ผู้บัญชาการกองพลหลิวคาดไว้ กองพลเกาะใต้ในฐานะหน่วยที่สังกัดนักวิทยาศาสตร์ระดับสุดยอด "เหลยคง" ถูกสายตาของทุกฝ่ายจับจ้องจริงๆ
ไม่กี่วันต่อมา ผู้บัญชาการกองพลหลิวเหมือนพนักงานรับสาย ต้องสละเวลาอันมีค่ามารับโทรศัพท์อยู่เป็นระยะ
มีทั้งข่มขู่ตรงๆ มีทั้งเอาเงินมาซื้อ มีทั้งยื่นไม้อ่อนยื่นไม้แข็ง มีทั้งใช้ทั้งอำนาจทั้งผลประโยชน์ล่อลวง...
รับโทรศัพท์ก็รำคาญใจ ไม่รับก็กลัวว่ามีคนมีธุระสำคัญจริงๆ หาเขา ชั่วขณะหนึ่งก็ไม่รู้จะเรียกว่ารำคาญดีไหม สุดท้ายก็ได้แต่หน้ามุ่ยๆ มอบหมายหน้าที่รับโทรศัพท์นี้ให้ทหารองครักษ์ข้างกาย
และออกคำสั่งว่า ใครที่ไม่มีธุระสำคัญจริงๆ ไม่ต้องรับ ใครที่ขอให้เปิดเผยตัวตนของเหลยคง ปฏิเสธทั้งหมด
ในกองทัพ แม้ทหารส่วนใหญ่จะเป็นทหารธรรมดา ไม่ค่อยอ่อนไหวต่อสถานการณ์การเมือง
แต่กองทัพก็เป็นกลุ่มที่พิเศษมาก ต่อให้ความอ่อนไหวต่อสถานการณ์ไม่สูง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รับรู้ท่าทีของเบื้องบนเลยแม้แต่น้อย
แต่เดิม การปรากฏตัวของเรือทาวเทียร์นั้น เป็นเรื่องที่น่าภูมิใจอย่างยิ่งสำหรับกองพลเกาะใต้