เวลาพลบค่ำ เซี่ยหลีที่ทำงานจากบ้านเพิ่งรับลูกชายตัวอ้วนจากโรงเรียนอนุบาลกลับมา — เจ้าตัวที่แต่ละวันใช้ชีวิตเหมือนนากของจริง สองมือกอดหัวแล้วนวดหน้าตัวเองไปมา — ก็ได้กลิ่นหมูสามชั้นตุ๋นลอยมาจากครัวแล้ว
เธอเห็นลู่ติ้งหยวนเดินออกมาจากครัวพร้อมถาดอาหาร จึงเอ่ยด้วยความแปลกใจ "วันนี้กลับมาเร็วจังเลยนะ"
แม้ตั้งแต่แต่งงานกันมา คนที่ทำการบ้านจะเป็นลู่ติ้งหยวนตลอด แต่นับตั้งแต่เธอมีพลทหารรับใช้ติดตัวเพิ่มมาสักคนสองคน คนที่ทำอาหารที่บ้านกลับเป็นพลทหารรับใช้มากกว่า
ลู่ติ้งหยวนที่อยู่แถบนี้เพื่อแก้แค้น ทุกวันยุ่งจนดึกดื่น แทบไม่เคยทันเวลาทำอาหารเย็นเลยสักครั้ง
ลู่ติ้งหยวนที่จู่ ๆ กลับบ้านมาทำอาหารแบบนี้ เลยทำให้เซี่ยหลีแปลกใจไม่น้อย
ลู่ติ้งหยวนวางจานผัดสองจานที่มีแต่เนื้อลงบนโต๊ะ แล้วหันไปมองภรรยากับลูก ตอบว่า "เธอไม่ได้บอกไว้เหรอว่าอีกราว ๆ 7 เดือนต้องกลับเมืองหลวง ฉันยื่นเรื่องขอย้ายประจำการไปที่ข้างบนแล้ว แต่การอนุมัติจะเสร็จต้องใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งปี
ตอนนี้องค์กรได้ลดภาระงานฝั่งฉันลงแล้ว กำลังจะให้คนที่มารักษาการแทนมารับมือต่อ