ลู่ติ้งหยวนอุ้มนากเล็กน้อยที่หลับสนิทเข้ามาถึง ก็พบว่าในห้องจ่ายไฟจิ๋วห้องเล็ก ๆ รวมเซี่ยหลีไว้มีคนอยู่ 6 คน นอนแผ่อยู่กับพื้น 5 คน เป็น 2 ตาย 3 มีชีวิต แต่สามคนที่ยังมีชีวิตนั้นสภาพจิตใจดูไม่ได้เลย แทบไม่ต่างจากครึ่งตายครึ่งเป็น
ในใจเขารู้สึกฉงน ทำไมคนกลุ่มนี้แม้ร่างกายจะได้รับบาดเจ็บมากมาย แต่ความซึมทรุดโทรมตอนนี้กลับไม่เหมือนความบาดเจ็บทางร่างกายจากการถูกตี กลับเหมือนความหวาดกลัวหลังจากได้รับความตกใจมากกว่า?
ภรรยาของเขาทำอะไรลงไปแน่?
สายตาเลื่อนไปที่กล่องจ่ายไฟที่กำลังปล่อยควันดำอยู่ข้าง ๆ และพื้นดำสนิทเป็นวงกว้างบนพื้น เขาเริ่มมีข้อสงสัยในใจ
ไม่ใช่ว่าภรรยาเขาสาธิตพลังการปล่อยกระแสไฟฟ้าให้คนพวกนี้ดูเลยหรือ?
งั้นคนพวกนี้ก็จริง ๆ ไม่มีใครมีชีวิตรอดได้
เซี่ยหลีเห็นลู่ติ้งหยวนเดินเข้ามา ยืนกอดอกอยู่กับที่ พยักคางเล็กน้อยใส่ชายหนุ่มที่ยอมสารภาพเมื่อครู่ พูดด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งว่า "คนมาแล้ว เลย"
ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึก ๆ มีฝีมือแบบเซี่ยหลีนี่อยู่ เขาไม่กล้าปิดบังเลย กลัวแต่เพียงว่าเซี่ยหลีจะใจไม่ดีแล้วเอาครอบครัวเขาลงมือจริง ๆ
สายตามองไปยังผู้เสียหายอย่างลู่ติ้งหยวน เอ่ยด้วยน้ำเสียงกระวนกระวายว่า "ปีนั้น ฉินฮั่นยู่ไม่ได้ทรยศต่อหัวเซี่ยจริง ๆ เขาตั้งใจจะพาข้อมูลภายในของแก๊งค้ายาเสพติดกลับมายังหัวเซี่ย จะจับพวกนั้นให้หมดจดหมด
แต่ฝูเจี้ยนฮวาเป็นคนตัดการเชื่อมต่อระหว่างฉินฮั่นยู่กับหน่วยงานภายใน แล้วช่วงเวลานั้นบอกเขาว่า ลูกหลานของเขาอยู่ภายใต้การเฝ้าตรวจลับของพวกเรา ถ้าเขาไม่ให้ความร่วมมือ พวกเราจะลงมือกับลูกหลานของเขา
พี่ชายของเขาเสียชีวิตแต่เนิ่น ๆ ที่บ้านเหลือลูกหลานเพียงคนเดียว เป็นรากของทั้งตระกูลฉิน ฉินฮั่นยู่ไม่ก้าวขัดขวางจึงทำเรื่องหักหลังกลางสมรภูมิออกมา