ช่วงทางที่เหลือ ไม่มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้นอีกเลย
เซี่ยหลีไม่อยากอยู่ในพื้นที่ชั้นในที่มีกลิ่นปนเปื้อนจนหายใจแทบไม่ออก เธอเลยตรงขึ้นไปตามทางเข้าของรถถัง แล้วไปนั่งบนหลังคารถถัง ปล่อยขาทั้งสองข้างห้อยลงไปตามธรรมชาติ
มองจากระยะไกล ภายใต้ความมืดยามค่ำคืน ภาพของเซี่ยหลีและรถถังรวมกัน ดูเหมือนรถถังหนักคันหนึ่งที่ขับมาจากที่ไหนสักแห่งพร้อมกับ "ปืนใหญ่รถถัง" ขนาดยักษ์
วัสดุมาถึงแล้ว เซี่ยหลีพอถึงห้องวิจัยก็เริ่มลงมือทำงานเต็มที่ร่วมกับคนอื่น ๆ ไม่มีเวลาคิดถึงลู่ติ้งหยวน "ยอดฝีมือการแทรกจังหวะเติมพลัง" ว่าทำไมช่วงนี้สถานการณ์ถึงได้ดูแปลก ๆ
ยุ่งอยู่อย่างนี้ กินเวลาครึ่งเดือนกว่า ๆ
คืนนี้ ฟ้ามืดสนิทไปแล้ว