ผู้บัญชาการกองพลหลิวพยักหน้า "ไม่ใช่เธออยากดูโครงสร้างภายในเครื่องบินหรือไง?
ของแบบนั้นแพงลิบลิ่ว ทั้งเกาะใต้ก็มีเครื่องบินรบดีๆ แค่สองลำ ฉันไม่กล้าให้เธอเอามือขึ้นไปแยกชิ้นส่วนหรอก
แต่ฉันขอให้เธอไว้แล้ว องค์กรบอกว่ายอมให้เธอไปดูของจริงสักตั้ง"
เซี่ยหลีเข้าใจได้ทันที
"มณฑลเรามีโรงงานผลิตเครื่องบินด้วยเหรอ?"
ผู้บัญชาการกองพลหลิวอธิบายให้เซี่ยหลีฟัง "ช่วงหลายปีมานี้ สถานการณ์ทั้งในประเทศและต่างประเทศซับซ้อนมาก องค์กรจึงตัดสินใจสร้างฐานสามแนวทั่วประเทศ ย้ายโรงงาน อุปกรณ์ และกำลังคนระดับแนวหน้าจำนวนหนึ่งไปยังแนวที่สาม
เพื่อให้การผลิตเครื่องบินรบเป็นความลับ ในภูเขาหลายลูกของมณฑลเรา ได้มีการสร้างโรงงานผลิตชิ้นส่วนเครื่องบินรบโดยเฉพาะ รวมกันเป็นฐานอุตสาหกรรมการบิน 011
ครั้งนี้ในนามให้เธอไปส่งเสบียงที่มณฑลกุ้ยโจว แต่แท้จริงคือให้เธอไปที่โรงงาน 130 ที่ผลิตเจียน-6 และเจียน-7 ดูชิ้นส่วนเครื่องบินและกระบวนการประกอบของจริง
ดีกว่ามาแกะที่บ้านฉัน ไปดูของสำเร็จรูปมันเห็นภาพกว่า"
เซี่ยหลีมุมปากกระตุก "จริงๆ ฉันว่าการไปดูไกลๆ แบบนั้น ไม่สู้ให้ฉันแกะเองเห็นภาพกว่า"
เซี่ยหลีรู้ดีถึงอายุและหน้าตาของตัวเอง
ที่เกาะใต้ อยากทำอะไรก็ทำได้ ที่แย่ที่สุดก็ยังอ้อนผู้บัญชาการหลิวได้
แต่พอถึงที่ของคนอื่น จะให้เธอเป็นแค่หญิงสาวคนหนึ่งลงมือทำอะไรตามใจได้หรือไม่ก็ไม่รู้
ผู้บัญชาการกองพลหลิวมองเธอด้วยสายตาไม่พอใจนัก ดุด่าโดยไม่เกรงใจ "ที่เรียนให้ก็หาให้แล้ว อย่ามานั่งคิดในใจว่าจะแกะเครื่องบินของฉัน!"
พอตะคอกเสร็จ ผู้บัญชาการกองพลหลิวพูดต่อ "ที่นั้นเขามีเครื่องบินเยอะ เอกสารก็เยอะ ต้องครบกว่าที่ฉันให้เธอไปแน่นอน
ให้เวลาเธอครึ่งเดือน คราวนี้ไปศึกษาอย่างละเอียด แล้วจำทุกอย่างที่อยากรู้ใส่หัวให้หมด