ลู่ติ้งหยวนคิดในใจว่า ดูท่าจะเป็นอย่างนั้นจริง ๆ เมียของเขานี่ไม่เคยสักครั้งที่ยอมไม่เข้าหากันตรง ๆ โดยเฉพาะในเวลาแบบนี้ที่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของตัวเอง
เขายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย พยักหน้าเบา ๆ ให้เซี่ยหลี่ แล้วตอบว่า "งั้นก็ได้ เธอต้องการอะไรไหม
หรือต้องการให้ฝ่ายการต่างประเทศของเราช่วยประสานงาน จัดการเตรียมล่วงหน้า เผื่อจะสะดวกตอนเจรจา"
องค์กรให้อำนาจอิสระบางส่วนกับเซี่ยหลี่ โดยเฉพาะหลังจากอีกไม่กี่วันก่อนที่ชายชราคนนั้นมาหาเซี่ยหลี่โดยเฉพาะ ถือเป็นการยอมรับข้อที่เซี่ยหลี่เคยพูดไว้ว่าให้องค์กรช่วยสนับสนุนเซี่ยหลี่
ตอนนี้ที่เบื้องบนถามขึ้นมาว่าให้เซี่ยหลี่เข้าร่วมการประชุมระหว่างประเทศหรือไม่ ก็แปลว่าเงื่อนไขยังคงเป็นไปตามแนวที่สนับสนุนเซี่ยหลี่เหมือนเดิม
ขอให้ไม่มีความผิดพลาดใหญ่หลวงอะไร เมื่อเมียของเขาเสนอความต้องการอะไร องค์กรก็มักจะอนุมัติให้
เซี่ยหลี่ฟังลู่ติ้งหยวนพูดจบ ก็เบิกตากว้าง มองไปที่ลู่ติ้งหยวนอย่างเต็มไปด้วยความงุนงง เสียงนั้นสงสัยจริง ๆ
"ก็แค่การเจรจา จะมีอะไรต้องเตรียมอีก?
ไม่เลือกเธอบอกพวกเขาเรื่องคำขาด 24 ชั่วโมงไปเลย หรือให้องค์กรแอบ ๆ ปล่อยข่าวนั้นให้พวกเขารู้ก็ได้ จะได้ช่วยฉันประหยัดแรงปากไปได้บ้าง?"
ลู่ติ้งหยวน: "..."
ไอ้ตัวดีนี่ คงจะตั้งใจไปทะเลาะกับคนอื่นมาแต่แรกแล้วสิน่า
ลู่ติ้งหยวนมองเซี่ยหลี่ด้วยความอึ้ง ๆ แล้วยิ้มเจื่อน ๆ อย่างช่วยไม่ได้
"เธอไม่กลัวจริงเหรอ กลัวว่าคำพูดที่เกินหน้าเกินตาของเธอจะหลุดออกไปแพร่สะพัด แล้วอีกฝ่ายไม่ยอมมาเสีย?"
ทั้งประเทศรัสเซียกับประเทศเหมาจือ สองมหาอำนาจนี้ ตอนนี้เส้นประสาทที่ตึงเครียดอยู่ใกล้จะขาดเข้าไปแล้ว
ถ้ายั่วยุเกินขอบเขตจริง ๆ ไม่มีใครรู้เลยว่าพวกเขาจะเลือกทำอะไร