ภายในท่อระบายอากาศ เครื่องกลไกขนาดจิ๋วที่ดูดพลังงานจากแรงสั่นสะเทือนใต้ฐานรถไฟ ค่อย ๆ ผลักฝากระตุ้งชั้นล่างของกล่องอุปกรณ์ดับเพลิงเปิดออก
ในความมืดสนิท เค้าโครงของเครื่องยังดูเลือนราง แต่พอมองโดยรวมก็ยังเห็นได้ว่ามันเล็กเท่ากำมือ ปลายหางมีน็อตรูปโบว์ผูกเนคไทเล็ก ๆ สีดำสนิท ไม่ว่าจะด้านขนาดหรือสี ล้วนกลืนหายไปกับความมืดได้อย่างสมบูรณ์
มันค่อย ๆ เลื้อยไปตามท่อระบายอากาศ อาศัยเฟืองด้านล่างเคลื่อนตัวไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมาถึงเหนือเพดานห้องโดยสารของเซี่ยหลีกับพวกจึงหยุดลงพอดี
ภายในตู้ห้องนอนของรถไฟ
สายฝนที่พรำพรมกระแทกหน้าต่างที่เปิดครึ่งจากล่างขึ้นบน ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งเบา ๆ
กลิ่นหอมหวานของน้ำผึ้งลอยคลุ้งไปทั่วห้อง ยิ่งไปกว่านั้น สายฝนที่ตกลงบนพงหญ้านอกหน้าต่างยังทำให้ในห้องมีกลิ่นหญ้าสดปะปนกลิ่นดิน แม้จะค่อนข้างมีกลิ่นดิน แต่ก็เป็นความสดชื่นที่แม้แต่ในตึกสูงระฟ้าแห่งยุคหลังก็แทบไม่เคยได้สัมผัส
ครอบครัวของเซี่ยหลีทั้งสามคนล้มตัวลงนอนตั้งแต่ 2 ทุ่มเป็นเรียบร้อย ลู่ติ้งหยวนกับนากน้อยล้วนเป็นคนที่เกิดและโตในยุคนี้ แถมยังเติบโตมาในกองทัพมาตั้งแต่เด็ก วินัยเรื่องเวลาจึงเคร่งครัดยิ่ง
ช่วงเวลาการนอนของทั้งสองค่อนข้างมีสุขภาพดี เข้านอนเช้า ตื่นเช้าเป็นปกติ แม้ตอนนี้เพิ่ง 2 ทุ่ม พ่อลูกทั้งสองก็หลับไปแล้ว
มีแต่เซี่ยหลีเท่านั้น สายอดนอนตัวจริงจากยุคหลัง ในยุคที่ไม่มีโทรศัพท์ ไม่มีคอมพิวเตอร์ ไม่มีแท็บเล็ต ไม่มีอินเทอร์เน็ต แม้จะมาอยู่ที่นี่นานแล้วก็ตาม แต่เพราะมีหนังสือการ์ตูนชุดต่อเนื่องในมือ และมีโทรศัพท์ที่เล่นเกมออฟไลน์ได้ซึ่งชาร์จไฟด้วยพลังสายฟ้าของตัวเอง ทำให้แม้จะนอนลงแต่หัวค่ำ ก็ยังไม่อาจหลับได้เร็วเหมือนคนส่วนใหญ่ในยุคนี้ที่ฟ้ามืดก็เข้านอน