ทันทีที่ผู้ตรวจการเมืองหวงพูดจบ ทุกคนต่างกุมหายใจ ห้องรับแขกของบ้านเซี่ยหลีเงียบจนหูได้ยินเสียงเข็มตก
เซี่ยหลีเงยหนังตาขึ้นมองผู้ตรวจการเมืองหวงที่ทำท่าจริงจังนัก ใจคิดว่า: เมื่อฉันลงมือแล้ว แม้ฉันจะอยากหยุดมือ ชาวต่างชาติก็ไม่มีทางหยุด ถ้าให้ฉันพูดแต่เพียงฝ่ายเดียวว่าต้องหยุด คงไม่มีประโยชน์เท่าไรหรอก
แต่อีกฝ่ายยังถือเอกสารอยู่ เธอตอนนี้พูดแบบนั้นไม่ได้ ถ้าสุดท้ายไม่ให้เอกสารกับเธอแล้วจะทำยังไง?
เซี่ยหลีจึงรีบทำสีหน้าจริงจังเช่นเดียวกัน มองผู้ตรวจการเมืองหวงด้วยสายตามั่นคง แล้วพยักหน้าอย่างระวังระวังว่า "ได้ วางใจเถอะ ฉันจะไม่ทำสิ่งใดที่บั่นทอนผลประโยชน์ของประชาชนแน่นอน
แต่เงื่อนไขคือพวกคุณต้องให้ความร่วมมือกับฉันตลอด ถ้ากลางทางไม่ให้ความร่วมมือ ปัญหาอะไรที่เกิดขึ้นภายหลังฉันไม่รับผิดชอบ"
อารมณ์ที่เซี่ยหลีแสดงออกในตอนนี้มั่นคงแน่วแน่เต็มเปี่ยม และดูเชื่อมั่นในตัวเองสุด ๆ
ผู้ตรวจการเมืองหวงเห็นสีหน้าของเซี่ยหลีแบบนี้ กลับรู้สึกใจสั่นขึ้นมาเล็กน้อย รู้สึกว่าเรื่องนี้มันคลาดเคลื่อนไปจากที่เขาคาดไว้เล็ก ๆ อย่างน้อยในรายละเอียดของการลงมือทำอาจจะไม่เหมือนกัน
เขาบีบกองเอกสารในมือแน่นขึ้นเล็กน้อย คิดเพียงหนึ่งวินาที ก็ตัดสินใจส่งมันไปทางเซี่ยหลีอย่างแน่วแน่
เรื่องที่ตัดสินใจลงแล้วก็ไม่ควรลังเลเที่ยงแท่ง ไม่เช่นนั้นจะทำให้ก้าวเท้าไม่ออก
เซี่ยหลีรับเอกสารมา แล้วยิ้มกว้างให้ผู้ตรวจการเมืองหวงทันที ด้วยใบหน้าที่โฉมงามแบบเข้มข้นอยู่แล้ว ยิ่งดูสดใสระยิบระยับเป็นพิเศษ
เธอยิ้มแล้วถามว่า "ผู้ตรวจการเมืองหวง อีกสักครู่มีธุระไหมคะ
ถ้าไม่มีธุระอะไร ก็อยู่ร่วมปฏิบัติการที่เรากำลังจะลงมือต่อไปได้นะ"
ชายใหญ่ขนาดนี้ สุภาพอ่อนโยน ตัวอาบกลิ่นอายหนังสือ ดูก็รู้ว่าเป็นคนทำงานเบื้องหลังหรืองานเอกสารมาตลอด คนแบบนี้แหละเหมาะเป็นแรงงานที่สุด