หวงเซี่ยงตงเป็นคนใจเย็นพอจะอดทนได้ ฟังคำพูดที่ไร้เหตุผลของเซี่ยหลีแล้ว สีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย
เพียงแค่เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า "เรามีหลักฐานชัดเจนว่าความคิดของจางเซี่ยวเอินมีปัญหา ต้องการจะจัดให้เข้ารับการอบรมปรับทัศนคติใหม่
ถ้าพวกคุณหวังดีต่อเด็กจริง ก็ไม่ควรปล่อยให้ครูแบบนี้สอนลูกๆ ของพวกคุณต่อไป
และที่พวกคุณมาขวางตรงนี้ถือเป็นการขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ของเรา ฉันสามารถแจ้งเรื่องความคิดที่ไม่ถูกต้องของคุณขึ้นไปข้างบนได้
คุณจะยอมเสียอนาคตของตัวเองเพื่อคนที่ไม่เกี่ยวข้องจริงๆ หรือ?"
เซี่ยหลี: "เหอะ จริงเหรอ?
ฉันไม่เห็นว่าการฝึกซ้อมในระยะไม่กี่ร้อยเมตรจากค่ายทหารจะส่งผลอะไรกับอนาคตของตัวเอง ฉันตีคุณหรือด่าคุณหรือเปล่า หรือไม่ยอมให้คุณเข้าประตูอื่นไปโรงเรียน?
เอาล่ะ ถ้าคุณบอกว่าหลักฐานชัดเจน ก็เอาหลักฐานที่จางเซี่ยวเอินทำผิดมาให้พวกเราดูหน่อยสิ ฉันจะได้พิจารณาว่าจะให้เด็กเรียนกับเขาต่อหรือไม่"