บทสนทนาของคู่สามีภรรยาจบลงโดยไม่มีใครยอมใคร ไม่ว่าจะเป็นลู่ติ้งหยวนหรือเซี่ยหลี ต่างก็ไม่ได้ประนีประนอมกันแต่อย่างใด
แต่เซี่ยหลีก็มีการตัดสินใจของตัวเอง
เมื่อการคุยกันปากเปล่าไม่ได้ผล งั้นถึงตอนนั้นก็แล้วแต่ฝีมือคนละฝ่าย ถ้าเผลอไปเจอกันจริง ๆ ถ้าเขาทำให้เธอต้องกลับมาได้ก็ถือว่าเธอแพ้
นากน้อยที่คุ้นเคยกับการที่พ่อกับแม่ทะเลาะกันวุ่นวายอยู่ทุกวัน นอนซบขาแม่หลับสนิทตั้งแต่ต้นจนจบ สภาพจิตใจมั่นคงสุด ๆ: ซีซีซีซีซี……
ช่วงบ่ายทั้งบ่าย เหอจวินกับพวกก็ได้ออกมาจากห้องผ่าตัดกันครบทุกคน
คนที่บาดเจ็บเบาที่สุดคือเฉอสงเหมย์ แขนต้องเย็บไป 33 เข็ม ถ้าดูแลแผลให้ดี ไม่ให้แผลฉีกหรือติดเชื้อ ก็จะได้ออกจากโรงพยาบาลเร็ว ๆ นี้ และหลังจากนี้ก็จะไม่เหลือภาวะแทรกซ้อนอะไรใหญ่โต
แต่คำว่าเร็ว ๆ นี้ก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อย 1-2 สัปดาห์
จ้าวไหลเฉิงต้องนอนพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล น้อยที่สุดก็สามถึงห้าเดือน มากที่สุดอาจถึงครึ่งปี และทั้งเรื่องอาหารการกินหรืออื่นใดก็ตามต้องพักฟื้นอย่างเคร่งครัดตามคำสั่งแพทย์ ไม่เช่นนั้นอาจกระทบสุขภาพร่างกายในระยะยาว หรือแย่กว่านั้นคือเป็นโรคประจำตัวติดตัวไปตลอดชีวิต
แต่สิ่งที่ทำให้ใจเซี่ยหลีแน่นที่สุด คือสภาพร่างกายของเหอจวินหลังผ่าตัด
การผ่าตัดที่ควรจะราบรื่นไม่มีอุปสรรค กลับไม่สำเร็จไปทั้งหมด
ในทางเดินที่อากาศคลุกเคล้ากลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ เซี่ยหลีนั่งรอเหอจวินออกจากห้องผ่าตัดไปด้วย ไปพลางก็ไขว้ห้างพลางพูดจาประชดประชันกับลู่ติ้งหยวนไปเรื่อยเปื่อย
ทั้งเฉอสงเหมย์และจ้าวไหลเฉิงต่างไม่มีอะไรร้ายแรง การผ่าตัดทั้งหมดสำเร็จราบรื่น ส่วนความรุนแรงของบาดแผลของเหอจวินก็ใกล้เคียงกับจ้าวไหลเฉิง เซี่ยหลีจึงคิดว่าการผ่าตัดของเหอจวินก็ควรจะสำเร็จอย่างงดงามเช่นกัน