ดั่งเช่นความชื่นชอบที่ไม่มีวันจางหายที่มีต่อเซี่ยหลีในปีที่แล้ว สำหรับลู่ติ้งหยวนแล้ว ความทรงจำในชีวิตทหารก็เช่นกัน ลบเลือนได้ยาก
โดยเฉพาะประสบการณ์หลายปีในนาวิกโยธิน ทำให้รหัสถ่ายทอดสัญญาณภายในของกลุ่มผู้บังคับบัญชานาวิกโยธินถูกสลักไว้ในกระดูกสันหลังของเขา ลืมมันได้อย่างไร
ตั้งแต่ได้ยินต้นเสียง "ติ๊ด ๆ" ของสัญญาณ ลู่ติ้งหยวนก็รู้ทันทีว่านี่คือสัญญาณติดต่อเข้ารหัสพิเศษของกลุ่มผู้บังคับบัญชานาวิกโยธินในสมัยนั้น
และในแถบตะวันตกเฉียงใต้นี้ คนเดียวที่รู้รหัสสื่อสารนี้คือเซี่ยหลี ซึ่งเคยเห็นเขาใช้วิธีสื่อสารนี้หลายครั้ง
ลู่ติ้งหยวนไม่แม้แต่จะสงสัยเลยว่าด้วยสมองอันฉลาดของภรรยาคนนี้ เพียงแค่ได้ยินไม่กี่ครั้งก็เพียงพอจะถอดรหัสความหมายของมันออกมาได้
การได้ยินรหัสนี้ตอนนี้ ทำให้เขารู้สึกเย็นวาบไปทั้งหลัง
เซี่ยหลีต้องการส่งข่าวให้เขา แต่กลับไม่ใช้สัญญาณเฉพาะของฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ ความเป็นไปได้ที่มากที่สุดคือกองทัพไม่ปลอดภัยแล้ว กลัวว่าการส่งข่าวด้วยสัญญาณเดิมจะรั่วไหล
ยิ่งไปกว่านั้น ก็ไม่มีใครการันตีได้ว่าในหมู่คนกลุ่มนี้จะไม่มีสายทรยศ