เซี่ยหลีพยักหน้าให้เฉินเจินเจิน "ไม่เป็นไร ไม่ต้องเก็บมาใส่ใจมากนัก"
เฉินเจินเจินมองใบหน้าสวยงามของเซี่ยหลี คิดในใจว่าพี่สาวสวยคนนี้ไม่เพียงแต่หน้าตาดี ยังเก่งกาจ แม้แต่คำพูดก็เท่ไม่เหมือนใคร
จึงถือโอกาสนั่งลงที่แถวสุดท้าย ข้างๆ กู้อวิ๋นอี้
กู้อวิ๋นอี้มองทั้งสองคนด้วยความสงสัยเล็กน้อย "พวกเธอสองคนรู้จักกัน?"
เฉินเจินเจินเป็นคนช่างพูดอยู่แล้ว
พอเห็นว่าชายหนุ่มคนนี้ดูเหมือนจะรู้จักกับพี่สาวสวย ก็รีบคว้าโอกาสพูดทันที "ใช่สิ เมื่อกี้ถ้าไม่ใช่สหายคนนี้ช่วยฉันไว้ ฉันคงถูกพนักงานห้างสรรพสินค้าหลอกไปแล้ว"
ในยุคที่ข่าวสารแห้งแล้งเช่นนี้ ประโยคนี้ชวนให้สนใจเป็นอย่างมาก ผู้คนในรถที่รอรถออกเดินทางต่างรวมตัวกันเป็นคณะนักสืบข่าวซุบซิบทันที พูดกันคนละคำสองคำคุยกันไม่รู้จบ
เซี่ยหลีเดิมทีไม่ได้รู้สึกดีหรือไม่ดีกับเฉินเจินเจิน มองแวบแรกก็รู้ว่าเป็นเด็กสาวที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอมในบ้าน
แต่ยิ่งคุยกันมากเท่าไร เซี่ยหลีกลับพบว่าเด็กสาวชื่อเฉินเจินเจินคนนี้เป็นคนที่สร้างความสนุกได้จริงๆ!
ปากเล็กๆ นั้นพูดไม่หยุด ออกมาเป็นข่าวซุบซิบประหลาดๆ เพ้อเจ้อเต็มไปหมด
บางทีก็เป็นแบบนี้ การฟังข่าวซุบซิบไม่จำเป็นต้องฟังเพื่อความจริงแท้เสมอไป ยังไงพวกเขาก็ไม่ใช่นักสืบ สิ่งสำคัญคือการฟังเรื่องราวเกินจริงที่ค่อยๆ เพี้ยนไปเรื่อยๆ อย่างสนุกสนาน
ส่วนเฉินเจินเจินก็เป็นประเภทที่สามารถเล่าเรื่องให้เกินจริงได้อย่างน่าประหลาด ฟังแล้วรู้ทันทีว่าไม่จริง แต่กลับทำให้คนติดใจได้อย่างบอกไม่ถูก