สองสามีภรรยาอ้อนเล่นกันไปตลอดทางจนถึงบ้าน
ลู่ติ้งหยวนส่งเธอกลับถึงบ้านแล้วก็ออกไปทำงาน ส่วนเซี่ยหลีอยู่ที่บ้านใช้เวลาวันหยุดวันสุดท้าย
ว่าแต่ว่า 'ใช้เวลา' จริง ๆ ก็ไม่เชิง
ห้องรับของบ้านเซี่ยหลี
จากโทรทัศน์ รายการข่าวภาคค่ำดังขึ้นด้วยเสียงผู้ประกาศที่เต็มไปด้วยความกระตือรือร้น ประณามการโจมตีฉับพลันของเวียดนามที่ชายแดนหัวเซี่ย
แม้ผู้บัญชาการกองทัพเหรินจะทำความผิดก็จริง แต่ที่เขาเสียชีวิตในสมรภูมิก็เป็นความจริงเช่นกัน ฝ่ายหัวเซี่ยย่อมต้องเรียกเวียดนามมาชดใช้ความผิด
ทั้งสองฝ่ายทะเลาะวิวาทกันมาหลายวันแล้วไม่หยุดหย่อน แย่งชิงชัยชนะในสงครามสื่อกันทั่วโลก
หลายวันที่ผ่านมาเพราะการจากไปของผู้บัญชาการกองทัพเหริน บรรยากาศในหมู่บ้านครอบครัวทหารทั้งแหล่งตึงเครียดอย่างยิ่ง มีความรู้สึกเหมือนพายุกำลังจะมาตลอดเวลา
นายทหารชั้นสูงต้องตายในสมรภูมิ ทุกคนเหมือนกำลังสะสมความเงียบสงบก่อนพายุลูกใหญ่
คนที่ยืนอยู่ใต้กระแสธารใหญ่นี้ ไม่ว่าจะอยากวางตัวเป็นคนนอกเรื่องแค่ไหน แต่เพื่อความอยู่รอด เพื่อไฟในใจที่ยังลุกอยู่ ก็ไม่มีทางหลีกเลี่ยงให้พ้นไปได้
ตอนนี้ทุกคนในกองทัพต่างอัดความแค้นไว้ในใจ อยากแก้แค้นให้ผู้บัญชาการกองทัพเหรินที่สูญเสียชีวิตที่ชายแดน และเหล่าทหารผู้กล้าทุกคน
เซี่ยหลีไม่รู้ว่าในประวัติศาสตร์จริง ๆ มีตอนที่ผู้บัญชาการกองทัพเหรินสละชีวิตที่ชายแดนเพื่อปกป้องชีวิตเด็กหรือเปล่า ก็ไม่รู้ว่าเมื่อเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉินแบบนี้ขึ้น สงครามกับเวียดนามจะเกิดเร็วขึ้นหรือจะเกิดตามกำหนดเดิม
ยังไงก็ตาม เธอส่งแบบร่างที่วาดไว้ตลอดหลายปีก่อนหน้านี้ส่งขึ้นไปถึงฝ่ายบนหมดแล้ว หวังว่าพวกเขาจะผลิตของจริงเสร็จเร็ว ๆ เพื่อนำไปติดตั้งในโรงเรียนนายร้อย ให้นักเรียนนายร้อยได้เรียนรู้การใช้งานอาวุธและอุปกรณ์เล็ก ๆ เหล่านั้นให้แม่นยำโดยเร็ว ซึ่งจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการรบในสงครามครั้งนั้นด้วย
