ชายหนุ่มหวีผมเสยไปด้านหลัง ใบหน้าดูสุภาพเรียบร้อยแต่เสื้อผ้ากลับยับเยินรุงรัง มือข้างหนึ่งหิ้วคอเสื้อด้านหลังของนากน้อยที่ห่อหุ้มไว้แน่นหนา ยกตัวเล็ก ๆ ขึ้นมาระดับสายตา
ศีรษะใหญ่ของเขาเผชิญหน้ากับหัวเล็ก ๆ ของไห่ถ่า
ชายหนุ่มไม่อาจระงับได้จึงยกมุมปากขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความเย้ยหยันที่โหดเหี้ยม
"ไม่คิดว่าลู่ติ้งหยวนกับเซี่ยหลี สองคนโหดร้ายแบบนี้ จะให้กำเนิดลูกน่ารักน้ำใสแบบนี้ออกมาได้
ฉันยังนึกว่าทั้งคู่มีหัวสามมือหกซะอีก นี่ไงลูกก็ยังตกมาอยู่ในมือพวกเราเหมือนเดิม?
หรือจะหักแขนขาเจ้าตัวนี้เสียก่อน แล้วแขวนไว้นอกริมหน้าต่าง ให้พวกนั้นได้เห็นกันดี ๆ?"
ไห่ถ่ามองชายหนุ่มตรงหน้า กะพริบตาปริบ ๆ แล้วก็นิ่งไม่ขยับ ราวกับฟังไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่นิดเดียว
อีกคนที่นั่งอยู่ในกระบะท้ายรถ เป็นชายอายุมากกว่าเล็กน้อย จมูกโด่งตาลึก ท่าทางน่าเกรงขาม สวมชุดจงซาน แต่งตัวเรียบง่ายยิ่ง ขมวดคิ้วมองชายที่ถือนากน้อยอยู่ตรงข้ามด้วยความไม่พอใจ
"อย่าฆ่ามันซะนะ ถ้าเสียตัวประกันไป พวกเราไม่มีใครหนีรอด!"
ชายหนุ่มที่ถือไห่ถ่าหัวเราะเบา ๆ แววตาที่มองเจ้าตัวเล็กนั้นเต็มไปด้วยความชั่วร้ายโดยไม่แอบแฝงแม้แต่น้อย
"ฉันก็ไม่ได้บอกว่าจะฆ่ามัน ก็แค่บอกว่าจะหักแขนขามันเท่านั้นเอง?
ทั้งคู่น่ะเหมือนสุนัขดุ ไล่ตามกัดพวกเราไม่ปล่อย ถ้าไม่ใช่เพราะพวกมันไปก่อความวุ่นวายที่ประเทศเมี่ยน พวกเราจะถึงกับต้องเป็นหนูตายข้างถนนที่ทุกคนเอาไม้ตีได้อย่างนี้เหรอ?
ชาตินี้ของพวกเรา แถมยังถึงชาติของคนในครอบครัว ก็ถูกสองคนสมควรตายสองคนนี้ทำลายจนหมดสิ้นแล้ว!"
ผู้อาวุโสเพียงขมวดคิ้วเบา ๆ สีหน้าสงบนิ่งไม่เปลี่ยน "ถ้าอยากให้เซี่ยหลีกับลู่ติ้งหยวนลงมือกับพวกเราตอนนี้เลย ก็หักแขนขามันแล้วแขวนไว้ข้างนอกได้เลย"