สองฝ่ายนั่งอยู่ตรงนั้น ต่างไม่รู้ว่าควรเปิดปากขึ้นต้นอย่างไร
ถ้าจะพูดในแง่หลักการใหญ่ หรือพูดในแง่ข้อบังคับและระเบียบอย่างเป็นทางการ คนฝั่งเขตทหารภาคตะวันตกเฉียงใต้ก็ไม่ได้ทำผิดอะไร
แต่ถ้ามองจากมุมความเป็นจริง เซี่ยหลีกับลู่ติ้งหยวนก็เจ็บใจจริง ๆ
คนปกติคงอดทนผ่านไปเอง
แต่เซี่ยหลีช่างเป็นคนที่อดทนไม่ได้ ธุระถึงได้บานปลายออกมาเป็นเรื่องราวมากมายขนาดนี้
ผู้บัญชาการกองทัพเหรินแม้จะวางระเบียบและข้อบังคับไว้เป็นอันดับหนึ่งแค่ไหน ก็รู้ว่าตอนนี้ถ้าไปเผชิญหน้ากับเซี่ยหลี พูดว่า "ทำแบบนี้คือไม่เกรงกฎหมาย ผิดแน่นอน ถ้าทุกคนทำแบบเธอ สังคมจะไม่โกลาหลรึไง" สองฝ่ายก็จะต้องพูดกันไม่รู้เรื่องทันที
แต่ความสัมพันธ์ของสองฝ่ายตอนนี้ก็อึดอัด เซี่ยหลีเองก็เป็นบุคลากรที่องค์กรขาดไม่ได้ ได้ยินมาว่าฝั่งเมืองหลวง คุณปู่ลู่เมื่อรู้ว่าหลานสะใภ้วิ่งไปประเทศเมี่ยนเองเพื่อขอความยุติธรรมก็โกรธหนัก ถึงขั้นปล่อยเรื่องนี้ขึ้นไปถึงผู้นำระดับสูงสุด
ต่อให้ต้องทุกข์ยากแค่ไหน ก็ต้องแก้น้ำแข็งให้แตก
จริงอย่างที่ว่า ผู้หญิงที่คุมผัวได้จนกลายเป็น "ผัวติดเมีย" ไม่มีใครที่ยุ่งกับเขาได้ง่าย ๆ เลยสักคน
ผู้บัญชาการกองทัพเหรินถอนใจในใจ ปรับสภาพจิตใจตัวเองสักครู่ แล้วเป็นฝ่ายเปิดปากก่อน บอกเซี่ยหลีถึงมติที่องค์กรคิดปรึกษากันมาช่วงนี้
"คุณเซี่ย สิ่งที่คุณทำมาช่วงนี้ องค์กรรับรู้หมดแล้ว
ความคืบหน้าของเรื่อง ผมก็รายงานขึ้นองค์กรแล้ว ส่วนที่คุณเผชิญอะไรมาบ้างที่ประเทศเมี่ยนช่วงนี้ เมื่อครู่หนุ่มน้อยก็เล่าให้ผมฟังหมดทุกอย่างแล้ว
องค์กรรู้ว่าคุณรู้สึกเจ็บใจ ถึงได้ทำอะไรออกมาทั้งชุดนี้
แต่การลักลอบข้ามแดนของคุณก็จริง ๆ ละเมิดข้อบังคับ องค์กรจึงตัดสินใจบันทึกโทษร้ายแรงให้คุณหนึ่งครั้ง"
เซี่ยหลีคิดว่าผู้บัญชาการกองทัพเหรินจะเริ่มด้วยการคุยกันดี ๆ ไม่คิดว่าคนนี้จะเปิดปากมาก็ตัดโทษร้ายแรงให้เธอเสียแล้ว สีหน้าเปลี่ยนฉับพลัน เปลี่ยนเร็วกว่าพลิกหนังสือเสียอีก