ที่ฝั่งเกาะใต้ ทหารอาสาสมัครได้ขึ้นสนามรบมาหลายต่อหลายครั้งแล้ว
ถึงแม้หลังคนเหล่านั้นจากไป จะมีทหารใหม่สมัครเข้ามาอย่างต่อเนื่อง เพื่อเติมเต็มช่องว่างของกองทัพเกาะใต้ที่คอยรักษาแนวป้องกันใต้สุดของหัวเซี่ย
แต่ในใจลึก ๆ เซี่ยหลีเองก็ไม่ได้อยากให้คนของกองพลเกาะใต้ไปสนามรบเท่าไรนัก
คนที่เหลืออยู่ส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนที่เธอคุ้นเคย ถ้าต้องส่งไปอีก ก็ล้วนเป็นคนรู้จักกันทั้งนั้น
เซี่ยเจี้ยนกั๋ว ในฐานะทหารผ่านศึกที่มีประสบการณ์สูง เอ่ยปากตัดสินใจตัดความหวังดีของเซี่ยหลีทันที
"การเกณฑ์ทหารที่เกาะใต้เราได้ผลดีมาก อีกทั้งระยะทางจากที่นี่ไปสมรภูมิเวียดก็ไม่ไกลเกินไปนัก
ขนาดภาคตะวันออกเฉียงเหนือยังส่งกำลังไปสนับสนุนหลายรอบแล้ว ไม่มีเหตุผลที่เราจะไม่ไปสนับสนุน
ทหารใหม่ต่อให้ใช้ปืนเป็น ก็ยังต้องผ่านการฝึกทักษะอื่น ๆ เช่นการส่งสัญญาณ พวกเขาไม่สามารถขึ้นสนามรบได้ทันที
คนที่ขึ้นสนามรบได้มีแต่ทหารเก่าเท่านั้น"
เซี่ยหลีกดริมฝีปาก ความสุขเมื่อครู่หม่นลงไปเล็กน้อย
เซี่ยเจี้ยนกั๋วถอนหายใจยาว สีหน้าปรากฏความขุ่นเคืองใจจริงจัง
"ครั้งนี้อเมริกาทุ่มทุนใหญ่จริง ๆ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ความโหดร้ายของสงครามครั้งนี้คงเทียบเท่ากับสงครามต้านอเมริกาและช่วยเหลือเกาหลีเมื่อสิบกว่าปีก่อน