วันนี้เซี่ยหลีมาฝากของอย่างเดียว เรื่องที่ต้องทำก็เสร็จหมดแล้ว ก็ไม่มีธุระอื่นอีก
"กลับหน่วยทหาร"
เซินเจียวพูดยิ้ม ๆ "งั้นเหมาะเลย เราไปทางเดียวกัน เดี๋ยวกลับพร้อมกันไหม?"
เซี่ยหลีพยักหน้าอย่างเฉย ๆ "ได้"
ต่อให้เซินเจียวจะมีปัญหาจริงอย่างที่แม่นางสงสัย แต่ด้วยพลังต่อสู้ที่เหนือชั้นของนาง เซี่ยหลีก็ไม่คิดว่านางจะทำอะไรตนได้
ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องนี้ยังเป็นแค่ลม ๆ แล้ง ๆ ไม่มีหลักฐาน จะให้กลัวจนต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวงทุกวันไปทำไม?
ศัตรูมาก็ต้านรับ น้ำมาก็ใช้ดินกั้น ใช้ชีวิตให้สบาย ๆ ต่างหากถึงจะเป็นชีวิตบั้นปลายที่ดี
ทั้งสองคนฝากของเสร็จ ก็พูดคุยเรื่องซุบซิบไปเรื่อยเปื่อย เดินกลับไปด้วยกันที่หน่วยทหาร
เดินไปเรื่อย ๆ เซินเจียวก็เริ่มรู้สึกว่ามีอะไรไม่ปกติ
ทางนี้ไม่ใช่ทางกลับนี่?
วันนี้นางมาหาเซี่ยหลี ก็เพราะรู้ว่าวันนี้พวกนิยมรัสเซียวางแผนจะลงมือกับเซี่ยหลี
นางจะได้ถือโอกาสนี้ ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเซี่ยหลี เพื่อกระชับความสัมพันธ์ของทั้งคู่
แต่ทางที่เซี่ยหลีเดินอยู่นี้ เห็นชัดว่าไม่ใช่เส้นทางหลักที่ต้องผ่านเพื่อกลับไปกองพลทหารเลย
หรือเซี่ยหลีจะรู้เรื่องอะไรไว้ก่อน แล้วจงใจหลบเลี่ยง?
ไม่น่าจะเป็นไปได้! ถ้ารู้ไว้ก่อน นางก็ควรหาทางหลบเลี่ยง หรือไม่ก็ซุ่มคนเตรียมพร้อมไว้สิ?
ตอนนี้รอบข้างกลับไม่มีสักคน
เซินเจียวไม่รู้ว่าเซี่ยหลีรู้เรื่องอะไรหรือเปล่า ก็เลยไม่กล้าทำอะไรเพื่อไม่ให้ตัวเองถูกเปิดโปง
ในใจนางอึดอัดจนแทบระเบิด ได้แต่รอดูว่าเซี่ยหลีจะเล่นละครอะไรอยู่ดี ขณะนั้นเองก็เห็นกำแพงเตี้ย ๆ อยู่ข้างหน้า