นากน้อยรับคำพูดของเซี่ยหลีได้ดีไม่มีปัญหา หรือจะพูดให้ถึงภาษาก็คือ ในระดับหนึ่ง สมองของเจ้าตัวเล็กกับเซี่ยหลีกลับเข้ากันได้อย่างเหลือเชื่อ ทำให้การสื่อสารระหว่างแม่ลูกไม่มีอุปสรรคมากนัก
ลู่ติ้งหยวนกับเซี่ยหลีตัดสินใจกันเสร็จเรียบร้อย พรุ่งนี้เช้าจะไปทำงานตามปกติ โดยวางแผนจะพานากน้อยไปฝากไว้ที่ห้องเรียนก่อนวัยเรียนของกองทัพ ลองดูซิว่าลูกจะปรับตัวได้หรือไม่
ทว่าเช้าวันนั้น นากน้อยตื่นขึ้นมาพร้อมเสียงกรีดร้องที่แฝงความตกใจ
เซี่ยหลีเพิ่งขยี้ตาลืมขึ้นมาอย่างงั้นงี้ พอเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าก็ปล่อยเสียงกรีดร้องอย่างตกใจงงงวย "เฮ้ย! ใครเอากระรอกตายมากองไว้หัวเตียงฉัน!"
เมื่อคืนเซี่ยหลีดื่มน้ำมากเกินไป เช้านี้จึงตื่นแต่เช้ามืด หรือจะพูดให้ถูกก็คือถูกปลุกด้วยการฉี่ที่กดดันไว้
เธอเพิ่งจะลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ พอพลิกตัวไปทางฝั่งนากน้อยแล้วลืมตาขึ้น ก็เห็นกลางระหว่างเธอกับลูกมีกระรอกตายตัวหนึ่ง คอพับงอเป็นมุม 180 องศา จนดูเหมือน "หัวงอกมาทางด้านหลัง" ดวงตาดำเล็ก ๆ ยังลืมค้างอยู่แต่ไร้แววตา ตายซะสนิทขนาดลืมตาไม่หลับ ไม่ขยับอีกต่อไป เธอถึงกับสะดุ้งเฮือก
แม้แต่สมัยที่เธอเคยนอนนอกเมืองแล้วถูกซอมบี้ลอบทำร้าย ยังไม่โดนกระแทกใจหนักเท่ากระรอกตัวนี้เลย
ก็เพราะไม่ใช่ใคร ๆ จะมีโอกาสได้อยู่ห่างจากกระรอกตายเพียง 20 เซนติเมตร แล้วเผชิญหน้ากันมันแบบนี้หรอก
ลู่ติ้งหยวนกับนากน้อยตื่นพร้อมกันจากเสียงนั้น