หลี่ชิ่งหนานในชาตินี้เป็นครั้งแรกที่ "โดนนักเรียนดีรุ่นน้องมาขอคำปรึกษา" หัวใจพองโตจนแทบจะลอยได้
ถึงแม้ตัวเขาเองจะแค่พูดไปเรื่อยเปื่อย แต่เขาคิดว่าตัวเองอ่านหนังสือเยอะ ก็เลย "อ่านหนังสือแตกฉานพันเล่ม ลงมือเขียนราวกับมีเทพเจ้า" ได้
เลยทำเป็นรุ่นพี่มากประสบการณ์ ถอนหายใจหนึ่งที "เฮ้อ นายนี่ตามหลังไปไกลมากจริงๆ
เอางี้ ฉันพูดให้ฟัง แล้วนายเขียนตามที่ฉันบอก"
ลู่ติ้งหยวน: ...
ยังไงก็รู้สึกว่าวิธีเขียนจดหมายแบบนี้มันแปลกๆ ไปหน่อย แต่หลี่ชิ่งหนานดูท่าทางมีประสบการณ์สูง โดยเฉพาะเขาได้จดหมายตอบกลับจากเซี่ยหลีมาหลายฉบับ เชื่อเขาเสียครั้งหนึ่งก็คงไม่เสียหาย
ลู่ติ้งหยวนพยักหน้ารับ "ได้ รบกวนนายแล้ว"
คนทั้งสองเดินไปที่เต็นท์ของลู่ติ้งหยวนด้วยกัน
ลู่ติ้งหยวนเป็นคนจับพู่กัน หลี่ชิ่งหนานเป็นคนพูด