ถ้าเป็นเซี่ยหลีเอง ไม่อยากก่อเรื่องก็คงกลับไปปีนกำแพงตรงๆ
หรือไม่ก็บุกฝ่าไปตรงๆ เลย ยังไงซะถ้าเธอวิ่งเต็มที่ พวกนั้นก็ไล่ตามไม่ทันอยู่ดี
ต่อให้ต้องลงมือสู้กันจริงๆ เธอก็คิดว่าตัวเองไม่มีทางแพ้
แต่ตอนนี้ข้างกายเธอยังมีภรรยาของมู่เค่อจิ้นอยู่ด้วย โอกาสเกิดเรื่องไม่คาดฝันก็เลยมีมากขึ้น
เซี่ยหลีคิดไปคิดมา ก็ยังรู้สึกว่าจัดการคนพวกนี้ให้เรียบร้อยคือทางออกที่ดีที่สุด
แบบนี้ก็จะได้ไม่ต้องลากเซินเจียว คนที่ไม่มีพลังต่อสู้อะไรเลยเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย
ไม่งั้นใครจะรับประกันได้ว่าครั้งหน้าเธอออกมาอีก คนพวกนี้จะไม่มาดักเธออีก
เธอหยุดฝีเท้า หันไปพูดกับเซินเจียวที่อยู่ข้างกายว่า "พี่สะใภ้ ฉันไปทำธุระข้างหน้านิดหน่อย พี่กลับไปรอฉันที่สหกรณ์จัดหาและจำหน่ายก่อนได้ไหม"
เซินเจียว: ???
เซินเจียวเหลือบมองถนนข้างหน้าอย่างแนบเนียน แล้วรู้ได้ทันทีว่าเซี่ยหลีคงสังเกตเห็นอะไรบางอย่างเข้าแล้ว กลัวว่าเธอจะตามไปกีดขวาง จึงได้มีท่าทีแบบนี้
จึงพูดอย่างไม่สนใจว่า "ยังไงฉันก็ว่างอยู่แล้ว ไปเป็นเพื่อนเธอก็ได้"
พูดจบก็ไม่หยุดฝีเท้า เดินต่อไปข้างหน้า
ล้อเล่นหรือไง อีกไม่ไกลก็จะถึงจุดซุ่มโจมตีของอีกฝ่ายแล้ว เวลาแบบนี้เธอจะยอมจากไปได้ยังไง จะทำให้แผนที่วางไว้พังหมด