หลายคนจ้องมองเงาบนกำแพงสีขาวด้านหลังเซี่ยหลีด้วยความตกใจกลัว เงาที่มีหลากหลายสีนั้นทำให้ใจพวกเขาหวั่นไหวไปหมด
คนปกติ เงาจะมีสีดำได้อย่างไร?
ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่มนุษย์แน่นอน!!!
ลุงพานหน้าซีดขาว ขาอ่อนแรง นั่งก้นกระแทกพื้น
เขาพูดเสียงสั่นเทา ด้วยความหวาดกลัวกระซิบพึมพำๆ ว่า "ล่วงเกินเทพเจ้าแล้ว!!"
เขาลุกขึ้นอย่างหวาดระแวง แล้วคุกเข่าลงหันไปทางเซี่ยหลี โขกศรีษะอย่างบ้าคลั่ง
ปากพึมพำไม่หยุด ขอให้เทพเจ้าอภัย
นอกจากลุงหรวนสามที่ยังคงสงสัยแต่ก็ฝืนรักษาหน้า คนอื่นๆ อีกสามคนต่างตกใจกลัวจนแทบสิ้นสติ คุกเข่าลงโขกศรีษะอย่างบ้าคลั่งไปทางเซี่ยหลี
โขกเสร็จก็ลุกขึ้นวิ่งหนี
อะไรกันที่จะมาเปิดโปงตัวตนที่แท้จริงของเทพธิดา?
คนที่มีเงาหลายสี ต่อให้ไม่ใช่เทพเจ้า ก็ไม่ใช่มนุษย์แน่นอน
ถ้าพวกเขากล้าดีกล้าเผชิญหน้าเปิดโปงนาง แล้วถูกตามเก็บตอนกลางคืนจะทำยังไง?!
อยากจะไปหาใครฟ้องก็ไม่มีที่ให้ฟ้อง!!!
ชั่วพริบตาเดียว ใต้หน้าต่างก็เหลือเพียงลุงหรวนสามที่แข็งทื่ออยู่คนเดียว
เขากัดฟัน หันหลังจะจากไปเช่นกัน
แต่ไม่คิดว่าพอหันหลังกลับไป ก็เห็นองครักษ์ร่างใหญ่สามนายที่คอยตามอยู่ข้างหลังเทพธิดาตลอดเวลา
ลุงหรวนสาม: ...
ลุงหร่วนสามถูกปิดปาก ถูกจัดการอย่างไม่ให้เห็นรอยแผลบนหน้า สุดท้ายถูกแขวนไว้บนต้นไทรใหญ่ไม่ไกลจากลานบ้านของเซี่ยหลีพวกเธอเพื่อประจาน
เช้าวันรุ่งขึ้น ผู้คนในอำเภอต่างพากันมาที่ลานบ้านเล็กๆ ที่เซี่ยหลีอาศัยอยู่ด้วยความเคารพหรือความศรัทธา เต็มไปด้วยความนับถือเทพธิดาอย่างจริงใจ