กลับมาถึงบ้านแล้ว ลู่ติ้งหยวนส่งรายชื่อนั้นให้พ่อไปเรียบร้อย เพื่อให้พ่อช่วยสืบสวนคนกลุ่มนั้น
เพราะไม่ว่าจะเขาหรือเซี่ยหลี ต่างไม่มีคนของตัวเองอยู่ในเมืองหลวง การสืบสวนจะง่ายขึ้นก็ต่อเมื่อมีพ่อช่วย
ส่วนเซี่ยหลีก็แอบกระซิบกับคุณพ่อผัวว่า อยากดูซิว่าตระกูลที่ลักพาตัวนากน้อยของเธอน่ะ มีใครก่อความผิดอาญาอยู่หรือเปล่า ถ้ามีคนก่อความผิดอาญา ก็ส่งเข้าคุกโดยตรงเลย
ส่วนตระกูลที่ไม่มีใครก่อความผิดอาญา เซี่ยหลีก็บอกกับคุณพ่อผัวอย่างจริงใจว่า อยากทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับผู้ชายที่เต็มใจเปิดใจพูดความจริงกับลู่ติ้งหยวน คือหาวิธีหาที่ๆ หนึ่ง แล้วกักบริเวณคนทั้งครอบครัวของพวกเขาเอาไว้
ก็ข้างนอกคนชั่วมันเยอะแยะ อยากปกป้องความปลอดภัยของทั้งครอบครัว จะง่ายได้ยังไง?
อยากปลอดภัยก็ขังไว้ซะสิ แบบนี้ใครจะทำอันตรายพวกเขาได้
ส่วนจะปล่อยออกมาเมื่อไหร่ ค่อยว่ากันตอนที่จับคนร้ายได้ครบทุกคน
ทั้งลู่ติ้งหยวนและพ่อฟังข้อเสนอแบบโหดไร้ใจของเซี่ยหลีแล้วต่างก็อึ้งกันทั้งคู่
คนปกติที่สัญญาว่าจะช่วยคุ้มครองครอบครัวของคนอื่น ใครจะไปคิดขังคนทั้งครอบครัวเอาไว้ ใช้วิธีคุมขังเพื่อให้พวกเขาไม่มีโอกาสถูกทำร้าย?
นี่มันชัด ๆ ว่าตั้งใจหาเรื่องกลั่นแกล้งคนอื่น!
แต่ท้ายที่สุดไม่ว่าจะลู่ติ้งหยวนหรือพ่อ ก็ยอมรับวิธีการของเซี่ยหลี เพราะลูกของตัวเองถูกลักพาตัว บวกกับเหตุผลเรื่อง "ทำตามสัญญาอันเป็นข้อความตาม"
เพียงแต่คนตระกูลลู่ไม่ได้ตั้งใจจะทำเด็ดขาดเหมือนเซี่ยหลี ภายหลังจะเข้าไปถามคนพวกนั้นก่อนว่าอยากถูกกักบริเวณหรือไม่
ถ้าไม่อยาก ก็ช่วงเวลาข้างหน้าพวกเขาจะลงมือค้นหาและตามล่าคนในรายชื่อนั้นอย่างเต็มที่ ถ้าคนพวกนี้โดนแก้แค้นจนตายอยู่ข้างนอก ก็อย่าโทษพวกเขา
คืนนั้นคนตระกูลลู่คุยกันในห้องสมุดเรื่องต่าง ๆ มากมาย