ลู่ติ้งหยวนไม่สนใจมู่เค่อจิ้น มู่เค่อจิ้นโกรธจนพูดจาไม่หยุดอยู่ครู่หนึ่งก็จากไปเอง
ลู่ติ้งหยวนมองของฝากพื้นบ้านกองโตบนโต๊ะ ริมฝีปากเม้มเป็นเส้นตรง
คิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็แพ็คของทั้งหมด หิ้วถุงใหญ่ออกไป มุ่งหน้าไปยังโรงแรมครอบครัวทหาร
ในเมื่อรู้แล้วว่าตัวเองชอบเซี่ยหลี ก็ไม่มีเหตุผลที่จะถอยหนีอีกต่อไป
เรื่องนี้ขอแค่จ้าวไห่หนิงกับเซี่ยหลีไม่ได้สมองเสื่อม โอกาสที่คนสองคนนี้จะได้อยู่ด้วยกันก็เป็นศูนย์
เซี่ยหลีเด็กเหลือขอคนนั้น ถึงปกติเวลาทำให้คนโกรธจะไร้ขีดจำกัด แต่จริงๆ แล้วบางครั้งมาตรฐานทางศีลธรรมก็สูงเกินคาด เธอจะต้องไม่ชอบคนที่มีครอบครัวแล้วแน่นอน
ส่วนน้องเขยของมู่เค่อจิ้น...
ด้วยสถานการณ์ตอนนี้ของเซี่ยหลี เธอจะไม่มีทางยอมรับคนแปลกหน้าอย่างแน่นอน
ยังไงก็ต้องไปหาผู้บัญชาการกองพลหลิวก่อน ถามดูว่าเกิดอะไรขึ้นในช่วงที่ผ่านมา
ตระกูลเซี่ย
เซี่ยหลียืนอยู่กลางลานบ้าน ยกขวานขึ้น ฟันฟืนอย่างมีพลัง
ทุกครั้งที่ฟันลงไป ฟืนก็แตกออกเป็นหลายท่อน แต่ละท่อนยังได้ขนาดพอดีสำหรับการเผาพอดี ไม่เหมือนกับคนทั่วไปที่ฟันทีหนึ่งได้แค่สองท่อน