ปัจจุบันประเทศหัวเซี่ยยากจนยับ การจะพัฒนาเศรษฐกิจก็ติดขัดสารพัดประการ เงินตราต่างประเทศก็มีน้อยเหลือเกิน การติดต่อค้าขายกับชาวต่างชาติจึงเป็นสิ่งที่หัวเซี่ยต้องการเร่งทำให้ได้
โดยตรงนี้เองที่ทำให้หลังการปฏิรูปเปิดประเทศ ตลอดช่วงเวลาจนถึงราวทศวรรษ 1990 หัวเซี่ยมีขีดจำกัดต่ำเป็นพิเศษกับชาวต่างชาติ ถึงขั้นพูดได้ว่าหัวเซี่ยต้องคอยเกาะติดพวกเขา และถือเป็นเรื่องธรรมดาว่าชาวต่างชาติมีฐานะสูงกว่าคนในชาติตัวเอง
ยิ่งกับพ่อค้าต่างชาติที่ร่ำรวยด้วยแล้ว ยิ่งเพราะต้องการดึงเงินทุนจากพวกเขา ฝ่ายหัวเซี่ยยิ่งลดกระดูกสันหลังลงไปเรื่อย ๆ
บางทีแม้ประชาชนธรรมดาจะเกิดข้อพิพาทกับชาวต่างชาติ ทั้งที่ผิดจริงเป็นฝ่ายต่างชาติ ตามหลักการแล้วควรถูกตัดสินจำคุก แต่เกือบทุกครั้งก็จะมีคนดึงพวกต่างชาติพวกนั้นออกมาได้
ไม่อาจกล่าวโดยสรุปว่ารัฐบาลไม่ดี ใจกว้างเกินไปกับชาวต่างชาติ เข้มงวดเฉพาะกับคนของตัวเอง เพราะแท้จริงแล้วพวกเขาก็ไม่มีทางเลือก
หัวเซี่ยยากจนเกินไป ต้องการเงินของเขา จึงจะนำไปพัฒนาประเทศได้
แต่ภายใต้สภาพแวดล้อมแบบนี้ เซี่ยหลีไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นข้อยกเว้นได้
ถ้าในช่วงเวลาสั้น ๆ ศึกษาวัสดุไม่ออก หลายคนจะไม่โทษชาวต่างชาติแน่นอน คนที่ถูกโทษต้องเป็นเธอ
กลางทางเกิดความผิดพลาดขึ้นอะไรก็ตาม พวกเขาเอาผิดชาวต่างชาติไม่ได้ ก็ต้องกลับมาเอาผิดเธอแทน
ถ้าระหว่างนี้ ต่างชาติยังใช้การทูตมากดดันฝ่ายหัวเซี่ย ฝ่ายหัวเซี่ยจะทำยังไง? ทุกคนจะพูดกันว่ายังไง?
องค์กรมีอำนาจกดทับให้ทุกคนหุบปากจริง ไม่ให้พูดก็จริง แต่คนพวกนั้นพูดแอบ ๆ หลังหลัง หรือคิดวิธีอื่นแพร่ข่าวลับออกไป ใครจะห้ามไหว?