ยังไม่ทันที่เซี่ยหลีจะเอ่ยปาก เด็กสาวเมื่อเห็นเงาของเซี่ยหลี สายตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
กางแขนทั้งสองข้างราวกับนกนางแอ่นน้อยกลับรัง พุ่งทะยานเข้าไปหเซี่ยหลี ดวงตาเต็มไปด้วยประกายดาวน้อย เสียงใสกังวานเอ่ยขึ้นว่า “เซี่ยหลี! เธอคือเซี่ยหลีใช่ไหม?
เหมือนกับที่ตาทวดเล่าไว้จริงๆ ด้วย สวยมากเลย!”
พูดพลางก็กระชากแขนของเซี่ยหลีไว้ ใบหน้าเปี่ยมล้นด้วยความดีใจดึงคนเข้าไปในบ้าน ปากเล็กๆ ยังพูดไม่หยุดไม่หย่อน: “ดีจริงๆ! สวยขนาดนี้! ฉันรู้สึกว่าเธอสวยกว่าสาวๆ ที่ตาทวดแนะนำให้ฉันรู้จักไปหลายเท่าเลย!
อุ้ย! ฉันพูดอะไรออกไปเนี่ย? จะเอาเธอไปเทียบกับผู้ชายพวกนั้นได้ยังไง?
ฉันแค่รู้สึกว่าเธอสง่างามองอาจ มองดูแล้วเป็นสไตล์ที่ฉันชอบมากเป็นพิเศษ!
อุ้ย! ไม่ใช่ๆ! ฉันไม่ได้หมายความว่าเธอหน้าตาเหมือนผู้ชายนะ ฉันแค่หมายความว่าเธอในแบบนี้ คือสหายนักปฏิวัติในอุดมคติของฉัน!”
คิดไปคิดมา เด็กสาวก็รู้สึกว่าที่ตัวเองพูดไปมันดูไม่ค่อยถูกต้องนัก ก็เริ่มอธิบายอย่างบ้าคลั่งรอบใหม่ขึ้นมาอีกครั้ง
เซี่ยหลี: …
เซี่ยหลีเข้าใจได้ในทันที “ไม่ต้องอธิบายแล้ว ฉันเข้าใจ
สามีไม่ใช่เพศสภาพ แต่เป็นความรู้สึกต่างหาก”
ก็แค่คนที่ชอบหน้าตา แถมยังคิดว่าเธอเป็นสาวหล่อในวงการเลสเบี้ยนใช่ไหม?
ไม่รู้ว่าเด็กสาวคนนี้แกล้งทำเป็นแบบนี้เพื่อไม่ให้คนอื่นสงสัยหรือเปล่า ถ้าเป็นจริงที่เธอแกล้งทำนิสัยแบบนี้ แม้แต่ชื่อเสียงที่สำคัญในตอนนี้ยังยอมเสีย แบบนี้ก็ถือว่าลงทุนหนักจริงๆ
