เกาะใต้
บ้านของเซินเจียว
เซินเจียวขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ: “เซี่ยหลีไปโน้มน้าวผู้บัญชาการกองพลหลิวยอมให้เธอออกจากเกาะใต้ได้ยังไง?
แค่ท่าทีที่ผู้บัญชาการกองพลหลิวปล่อยปละละเลยเธอขนาดนั้น ถึงมาเกาะใต้ก็ไม่ให้เธอออกปฏิบัติภารกิจกี่ครั้ง กลัวว่าเธอจะมีปัญหา
ตอนนี้อยู่ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อแบบนี้กลับส่งเธอออกไป มันไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย”
กู้อวิ๋นอี้กลับค่อนข้างใจเย็น
“ในกองทัพรับราชการทหาร พอผ่านไปสักระยะก็ต้องออกปฏิบัติภารกิจ
ก่อนหน้านี้เซี่ยหลีก็เคยออกปฏิบัติภารกิจกับคนอื่นๆ มาหลายครั้ง ตอนนี้เวลาใกล้จะครบแล้ว น่าจะเป็นเพราะต้องทำตามเป้าหมาย
เรื่องนี้ไม่มีผลอะไรกับเรา พี่สาวก็ไม่ต้องรีบร้อน”
เซินเจียวจะไม่รีบร้อนได้ยังไง?
เธอพูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยดีนัก: “ภารกิจของพวกเราเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว จะลงมือได้ทันที
แต่ดันมาหายตัวไปซะก่อน ฉันจะไม่รีบร้อนได้ยังไง?”