เสียงของพี่สะใภ้คนนั้นยังคงตะโกนอย่างร้อนรน: "ผู้บังคับกองพันลู่ รีบไปดูหน่อยเถอะ! สหายกู้กับผู้บังคับกองร้อยจ้าวกำลังต่อยกัน เลือดตกยางออกแล้ว!"
ลู่ติ้งหยวนสีหน้าเคร่งขรึมลงทันที รีบวิ่งไปทางครอบครัวทหารอย่างรวดเร็ว
กู้อวิ๋นอี้กับจ้าวไห่หนิงมีจุดร่วมกันเพียงอย่างเดียวคือเซี่ยหลี เขารู้สึกโดยสัญชาตญาณว่าสองคนนี้ทะเลาะกันน่าจะเกี่ยวข้องกับไอ้ตัวแสบตัวเล็กของกองร้อยพวกเขา
ผลปรากฏว่าพอมาถึง ก็เห็นไอ้ตัวแสบตัวเล็กนั่นเตะจ้าวไห่หนิงซึ่งกำลังรุมทำร้ายคนอื่นอยู่ล้มคว่ำ
เตะล้มก็ไม่ว่าอะไร แต่แรงที่ใช้ดูเหมือนจะไม่ได้ยั้งมือ แขนที่แข็งแรงดีของจ้าวไห่หนิงหักคาที่
หัวใจของเขาพลันกระตุกวูบขึ้นมา
ไม่ว่าจะนับยังไง นี่ก็ถือเป็นการป้องกันตัวเกินกว่าเหตุ!
เขาไม่เชื่อหรอกว่าไอ้ตัวแสบที่ชอบตีคนทุกสามวันห้าวัน เมื่อไม่กี่วันก่อนยังข่มขู่มู่เค่อจิ้น: "ฉันตีคนโดยไม่ทิ้งร่องรอยได้ นายเชื่อไหม?" จะเตะแขนคนหักเพราะควบคุมแรงไม่ได้!