เซี่ยหลียืนอยู่ข้างหลังเจ้าเจา ตรงกับทิศทางของประตูพอดี
จากมุมของนาง มองเห็นสถานการณ์นอกประตูได้อย่างชัดเจนทั้งหมด
นายอำเภอคุกเข่าอยู่หน้าประตูสุด ก้มหัวต่ำ สองมือประคองถาดไม้ที่วางโจ๊กขาวและผักดองไว้ ยกขึ้นสูงเหนือศีรษะ
ข้างหลังเขา มีคนแก่สองแถวคุกเข่าอย่างเป็นระเบียบ ต่างทำท่าเดียวกับนายอำเภอ ก้มหัวต่ำ ดูว่านอบน้อมจนน่าประหลาด
นี่เป็นเพียงในลานบ้านเท่านั้น
นอกลานบ้าน ผู้คนแน่นขนัดสามชั้นสี่ชั้น เท่าที่สายตามองเห็น ล้วนเป็นชาวเมืองฉงที่คุกเข่าลงบนพื้น ก้มหัวคำนับ
ดูท่าทางเอิกเกริกนั้น ทั้งเหมือนตระกูลใหญ่กลับบ้านไปไหว้บรรพบุรุษตอนตรุษจีน ทั้งเหมือนลูกอกตัญญูที่อดทนกัดฟัน ส่งบรรพบุรุษผู้เฒ่าเป็นครั้งสุดท้าย
เซี่ยหลี: ...?
เช้าตรู่ขนาดนี้ ทำอะไรกันนักหนา?
ยังไม่ทันที่สี่คนในห้องที่ตกตะลึงจะเอ่ยปาก นายอำเภอที่ยกถาดสูงเหนือหัวก็พูดขึ้นก่อน