เซินเจียวกลับมาที่กองทัพ ก็ถูกผู้คนมากมายรุมล้อมทันที
มีพี่สะใภ้ที่สนิทกับนาง คนหนึ่งมองนางด้วยสีหน้าเป็นห่วงเป็นใย เอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวลว่า "ในที่สุดก็กลับมาแล้ว พวกเราคิดถึงจนเป็นห่วงจะแย่!
ฉันอยากไปโรงพยาบาลหาเธอ แต่เสี่ยวกู้บอกว่าเธอต้องพักผ่อนให้เต็มที่ ให้พวกเรารอเธอกลับมาที่กองทัพ"
อันที่จริงเป็นเพราะกู้อวิ๋นอี้บอกว่านางตอนนี้หน้ากลายเป็นแบบนั้นแล้ว อารมณ์ไม่ค่อยดี น่าจะไม่อยากพบคนนอก เลยไม่ให้พวกเขาไป
แต่คำพูดนี้ก็ไม่ต้องไปพูดกับเสี่ยวเสินหรอก กันไม่ให้นางเป็นกังวล
พี่สะใภ้อีกคนก็พูดเสริมตามว่า "ใช่แล้ว ตอนนี้เห็นเธอกลับมาอย่างปลอดภัย พวกเราก็สบายใจแล้ว
ครั้งนี้เธอกล้าหาญจริง ๆ นะ กล้าออกรับภารกิจช่วยคนอย่างองอาจ!"
"เฮ้อ! เสี่ยวเสิน ทางข้างบนบอกว่าจะชมเชยเธอมั้ย?
ครั้งนี้เธอถือว่าเสียสละตัวเองเพื่อคนอื่นได้จริง ๆ จิตวิญญาณแบบนี้ต้องได้รับคำชื่นชมจากทุกคนแน่นอน!"