โดยปกติแล้ว เซี่ยหลีเป็นคนที่ตราบใดที่ไม่ยิ้มแฉ่งมาหาเรื่องกวนๆ ตัวเธอเองก็แผ่ออราของบุคคลระดับใหญ่ออกมาอยู่แล้ว
ช่วงนี้ที่พูดจา ทั้งร่างของเธอแผ่ออราที่หนักอึ้งลุ่มลึก ทำให้ผู้ฟังรู้สึกเชื่อถือโดยไม่ต้องอธิบาย
ดวงตาของเธอแฝงความมั่นคงที่ไม่มีใครต้องสงสัย มองตรงเข้าที่นายทหารการเมืองฮวง แล้วเอ่ยว่า
“ตราบใดที่ทุกการกระทำต่อจากนี้ หัวเซี่ยให้ความร่วมมือกับฉัน อัตราความสำเร็จของฉันก็มีถึงแปดเก้าส่วน
ที่เหลืออีกราวหนึ่งสองส่วนคือกรณีที่พวกนั้นไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อแล้ว หรือไม่ก็สมองไม่ดี ถึงกับจะตายพร้อมกันไปเลย ก็ต้องมาแย่งเอาเกียรติศัพท์นี้
แต่ฉันว่าสภาคองเกรสของพวกเขาคงจะห้ามไม่ให้เขาทำอะไรที่เสียแรงเปล่าแบบนี้หรอก”
พูดจบ เธอเงยหน้ามองไปที่นายทหารการเมืองฮวง ลดเสียงต่ำลงพร้อมกับกลิ่นอายชักนำใจ
“ใช้เกมพนันครั้งนี้แลกกับช่วงเวลาพัฒนาอย่างก้าวกระโดดสิบปีให้กับหัวเซี่ย โอกาสเช่นนี้ ไม่น่าคุ้มที่จะเดิมพันสักหน่อยหรือ
กับฐานะในโลกแบบปัจจุบันของหัวเซี่ย ฉันกลัวว่าพอทุนต่างชาติพวกนั้นเข้ามาถึงหัวเซี่ยแล้ว ก็ไม่มีใครจริงใจมาร่วมมือกับเราหรอก บางทีอาจอาศัยเทคโนโลยีและความรู้ที่ล้ำหน้ากว่าเรา ขุดหลุมให้เราตกไปเท่าไรก็ได้