เขตทหาร อาคารสำนักงาน
เมื่อผู้การไป๋กับหวงต้าหลี่ได้รับแนวทางแก้ปัญหานี้ ทั้งคู่ต่างนั่งเงียบอยู่ในห้องทำงานของตัวเอง
เวลานี้ผู้การไป๋กำลังหารือกับผู้บัญชาการกองพลหลิวว่าจะรับมือกับคนฝั่งนั้นที่คอยจ้องหาเรื่องเขตทหารอยู่ตลอดอย่างไร จู่ ๆ ก็ได้ยินข่าวนี้เข้า
ผู้บัญชาการกองพลหลิวขมวดคิ้ว ข่มความโกรธเอาไว้ “ไม่ว่ายังไงหวงต้าหลี่ก็เป็นคนของเขตทหารเรา ถ้าคนฝั่งนั้นตั้งใจจะเล่นงานหวงต้าหลี่จริง ๆ มีโอกาสสูงที่พวกเขาจะใช้เรื่องนี้เป็นช่องทางเล่นงานเขตทหาร
คนของเรา ต่อให้ยังไงก็ต้องปกป้องไว้”
ผู้บัญชาการกองพลหลิวเป็นคนตรงไปตรงมาตลอดชีวิต ในความคิดของเขา เมื่อเป็นทหารใต้บังคับบัญชา เขาก็มีหน้าที่ต้องปกป้องคนเหล่านั้น
ตอนนี้ดูเผิน ๆ เหมือนข้อขัดแย้งเกิดจากครูคนหนึ่ง แต่ใคร ๆ ก็มองออกว่านี่คือการงัดข้อกันระหว่างเขตทหารกับคนฝั่งนั้น
ในความคิดของเขา ไม่ควรสังเวยคนใต้บังคับบัญชาเพียงเพราะการต่อสู้ระหว่างสองฝ่าย
ผู้การไป๋เป็นหนึ่งในบรรดาผู้ปกครองที่อยู่ที่นั่นเมื่อวาน เขารู้ดีว่าในเรื่องแจ้งความจางเสี่ยวเอิน คนอื่น ๆ ต่างมีเรื่องบาดหมางกับหวงต้าหลี่มานานแล้ว
ไม่อย่างนั้น ต่อให้เปลี่ยนเป็นใครสักคนเข้าไป คนเป็นร้อย ๆ ก็คงไม่ยอมส่งตัวออกมาให้กันง่าย ๆ แบบนั้น
เขากระแอมเบา ๆ “ผู้บัญชาการ ผมรู้ว่าคุณไม่อยากให้ลูกน้องต้องลำบาก แต่ต้นเหตุของเรื่องนี้ก็มาจากเด็กบ้านหวงจริง ๆ