เพราะเงินชดเชยจากอเมริกา เซี่ยต้าเป่า ผู้ซึ่งตอนนี้อุ้มเงินก้อนโตสองหมื่นไว้ในอก ถึงกับ...
"ชายชาตรีพูดคำไหนคำนั้น"
ตอนที่ป้าสาวน้อยช่วยเหลือเขาในยามที่สิ้นหวังที่สุด แถมยังเคยช่วยชีวิตเขาไว้ อนาคตเขาจะเลี้ยงดูป้าสาวน้อยก็เป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว
แต่ที่เห็นท่าทีของป้าสาวน้อยราวกับกลัวว่าพลาดโอกาสนี้ไปแล้วเขาจะหนีหายไปเสียอย่างนั้น ก็ได้ทำให้เขาเห็นถึงขีดจำกัดของความขี้เกียจในสายตาของเขาที่มีต่อป้าสาวน้อยเพิ่มขึ้นไปอีกครั้ง
นางนี่คิดจะไม่ทำอะไรเลยตั้งแต่ยังสาว ๆ จริง ๆ นะ!
วันนี้เซี่ยหลีอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ลุกขึ้นเดินไปข้าง ๆ เซี่ยต้าเป่า แล้วตบต้นคอของหลานชายคนโตเบา ๆ
"ที่บ้านเราโดนส่งไปชนบทก็เพราะตาของแก จริง ๆ แล้ว แต่ดูจากนิสัยตรงไปตรงมาของตากับพ่อแกนั่น แม้สองปีก่อนบ้านเราไม่โดนส่ง สองปีหลังจากนี้ก็หนีไม่พ้นหรอก เป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้นเอง
แล้ววิธิสอนของคนรุ่นเก่าเขาก็คือ เรื่องของผู้ใหญ่ เด็กอย่าไปยุ่ง อะไร ๆ ก็เก็บเอาไว้ในใจ ไม่มีทางแพร่งพรายออกไปให้ใครรู้
ต่อไปถ้าแกมีอะไรที่คิดไม่ตกก็ถามป้า อย่าไปเชื่อปากของเขา