กู้อวิ๋นอี้พยายามทำใจให้สงบ แต่เสียงหายใจที่เร็วกว่าปกติหลายจังหวะก็ยังคงเผยอารมณ์ภายในของเขาออกมา
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งตัว “กู้อวิ๋นอี้ นายไม่ได้ชอบเซี่ยหลีจริงๆ ใช่ไหม?”
กู้อวิ๋นอี้รู้สึกใจกระตุกวาบ แต่ก็ระงับอารมณ์ได้ในไม่ช้า
“ผมรู้ชัดเจนว่าภารกิจของผมที่มาเกาะใต้คืออะไร คุณไม่ต้องมาทดสอบผมแบบนี้
ที่ผมร้อนใจ ก็เพราะกลัวว่าเรื่องระเบิดสถานีรับซื้อของเก่าครั้งก่อนจะเกิดขึ้นอีก
เซี่ยหลีถึงแม้จะไม่มีความสามารถด้านอุตสาหกรรมทหารเท่าอาจารย์ของเธอ แต่ก็เป็นคนที่ปรับปรุงรถทหารของหัวเซี่ยได้
การพัฒนาของหัวเซี่ยไม่เพียงต้องการบุคลากรระดับสูง แต่ยังต้องการรากฐานระดับล่างด้วย
และถ้าเซี่ยหลีเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาอีก ทางสายของเหลยคงก็จะขาดสะบั้นจริงๆ”
กู้พ่อปลายสายไม่เห็นด้วยหรือคัดค้านกับเหตุผลของกู้อวิ๋นอี้ แต่เขารู้ว่าลูกชายภักดีต่อหัวเซี่ยเพียงใด