"ได้ ศิษย์พี่คนที่สิบ"
เย่เป่ยเฉินรับคำแล้วตั้งใจช่วยชีวิตคนอย่างเต็มที่
หวังเจียเจียยกปากกระบอกปืนเล็งไปที่หวังหรูยาน: "หวังหรูยาน รู้ไหมว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่?"
"ที่นี่คือจินหลิง ไม่ใช่เจียงหนานของเธอ!"
"ไม่ว่าจะจินหลิงหรือเจียงหนาน ฉันหวังหรูยานทำอะไรตลอดชีวิต ไม่ต้องอธิบายให้ใครฟังทั้งนั้น!" หวังหรูยานยิ้มเยาะอย่างเย่อหยิ่ง: "หวังเจียเจีย อย่าเอาของเล่นนี่จ่อที่ฉันเลย มันไร้ประโยชน์สำหรับฉัน"
"เธอ!"
ใบหน้าสวยของหวังเจียเจียเต็มไปด้วยความโกรธแค้น นางรู้ดีว่าที่หวังหรูยานพูดมานั้นไม่ผิด
พี่สาวลูกพี่ลูกน้องคนนี้น่ากลัวจริงๆ แม้แต่นางเองยังต้องเกรงใจอีกสามส่วน!
หวังหรูยานพูดเรียบๆ: "อ้อ แล้วก็ ดูว่าต่างก็เป็นคนในตระกูลหวังด้วยกัน ฉันเตือนเธอหน่อย"
"คนที่น้องชายฉันฆ่า เป็นนักฆ่า เขามาเพื่อลอบสังหารน้องชายฉัน!"
"อะไรนะ?"
หวังเจียเจียตกใจ รีบสั่งคนไปตรวจสอบทันที
เจ้าหน้าที่ตำรวจหลายนายก้าวเข้าไป คว้าที่หน้าแมงป่อง แล้วฉีกหน้ากากหนังคนออกหนึ่งชิ้น!
เหล่านายตำรวจอุทานด้วยความตกใจ: "เป็นจ้าวนักฆ่าแมงป่อง!"
"เป็นเขาได้ยังไง?"
"นี่คือหนึ่งในผู้ต้องหาหมายหัวของหลงกั๋วเลยนะ!"
"ฆ่าแมงป่องได้ มีค่าหัวห้าล้านหยวน!"
เหล่านายตำรวจตื่นเต้นกันมาก
หันไปมองหวังเจียเจีย: "หัวหน้า เป็นแมงป่องจริงๆ!"
"เราทำความดีความชอบได้แล้ว!"
หวังเจียเจียเดินเข้าไป ก้มลงมองครู่หนึ่ง ก็เป็นจ้าวนักฆ่าแมงป่องจริงๆ
นางเก็บปืนอย่างเงียบๆ แล้วสั่งให้คนดึงเชือกกั้นเขต
แล้วก็หาพยานบางคนมาเขียนบันทึกคำให้การ
ทันใดนั้น